Leerling(en) in de kijker: VR Balansen!

Op 19 november was Y’All getuige van het exclusieve toonmoment van de Vrije Ruimte Balansen. De leerlingen zetten in kleine groepjes korte, prachtige optredens neer. Maar wie neemt de leiding over die liftende, balancerende en flexibele zesdes? Y’All strikte mevrouw De Saedeleer voor een interview over het reilen en zeilen van de Vrije Ruimte en deed een video-interview met Guillaume Castermans (6EcWi).

Y’All: Is er een minimum aan ervaring vereist om bij de Vrije Ruimte Balansen te kunnen komen?

Mevr. De Saedeleer: Ja ik kijk daar wel naar en voor leerlingen aan wie ik nog geen LO gegeven heb, vraag ik raad aan de andere leerkracht LO, mevrouw De Landsheer. Zij weet ook wat de balansen inhouden en dan vertrouw ik op haar oordeel. Als zij zegt: “Oei, oei dat gaat niet gaan”, dan laat ik die leerling ook niet toe, want je moet natuurlijk wel een aantal dingen kunnen. Iemand die zo houterig is als wat, of die eigenlijk qua bewegen nogal zwak is, die kan ik moeilijk in de groep zetten.               Bij Piramides, Vrije Ruimte voor 5e jaar, ligt dat een beetje anders omdat ik daar iemand een rol kan geven die wat minder uitgesproken is. Bij balansen kan ik niet zomaar iemand wegcijferen. Iedereen komt aan bod en er zitten sowieso verschillen in de groep, dat maakt het boeiend. Je moet natuurlijk echt wel iets kunnen en de fysieke mogelijkheden hebben om deel uit te maken van de balansen.

Y’All: Zijn er vaste onderdelen die elke Vrije Ruimte terugkomen, zoals een opwarming?

DS: Ja, de opwarming doen de leerlingen altijd zelf per twee. Dat wordt tijdens de eerste Vrije Ruimte al afgesproken. Ik heb een kalender gemaakt om per Vrije Ruimte, per datum, twee namen op te schrijven. Ze mogen zelf kiezen met wie ze samenwerken en dan bereiden ze die opwarming voor. Ze krijgen van mij een papier met tips voor een goede opwarming. Daar staat wat er zeker moet inzitten en het aantal herhalingen, bijvoorbeeld ‘Buikspieren, minimum 50’ en ze mogen dat opsplitsen in bijvoorbeeld 3 reeksen van 20 of 2 van 25. Ze vinden het wel leuk dat ze dat zelf mogen doen en ik doe bijna altijd mee, dan ben ik ook even een leerling in plaats van de leerkracht.

Mevr De Saedeleer
Mevr De Saedeleer

Y’All: Mogen de leerlingen zelf met ideeën komen, of hebt u de balansen al op voorhand bepaald?

DS: Tijdens de eerste sessie in september krijgen ze twee à drie blaadjes met de theorie van de balansen zodat ze weten aan welke principes ze moeten denken, wat ze moeten toepassen voor een goede balans en een goede lift. Er staat ook een opdracht bij en dan moeten ze een aantal balansen opzoeken, liefst op het internet. Op die papieren staan een paar zoektips zodat ze zeker op het goede spoor zitten. Als je op Youtube een goed filmpje vindt, moet je gewoon verder aanklikken en dan kom je er wel. Het internet staat gewoon vól met balansen, ze vinden eigenlijk meteen gigantisch veel. De sessie nadien moeten ze dat indienen. Ik schrijf daar wat commentaar bij of ik kruis aan wat ze zeker moeten proberen. Daarna is het gewoon uitproberen wat wel of niet lukt.

Y’All: Mogen ze dan zelf ook zomaar iets bedenken?

DS: Ja zeker, dat is de bedoeling! Als er bijvoorbeeld een balans is waar ze van zeggen :”Dat gaat niet lukken”, dan moeten ze zelf zien hoe ze die kunnen aanpassen bij de houding van één of meerdere partners zodat het wel haalbaar wordt. Zo leren ze ook dat een foto maar één idee is en dat ze van daaruit verder kunnen werken. Sommige duo’s kunnen zo iets moois doen, dat ik hen de raad geef om die balans nog wat te ‘upgraden’, een beetje moeilijker te maken. Daar zijn ze wel vrij snel mee weg en dat vinden ze wel echt leuk.

Y’All: Voor de balansen moeten ze dus vaak per twee werken, dan is het vast wel nodig dat je van elkaar weet wat je wel en niet kan doen, dat je elkaar goed genoeg kent.

DS: In het begin is het altijd een beetje zoeken, aftasten, als je gaat beslissen met wie je zal samenwerken. Het moet niet alleen klikken met elkaar, het moet fysiek mogelijk zijn natuurlijk. Ik kijk altijd een beetje naar de gestalte en zo’n zaken, maar in het begin laat ik hen zelf kiezen en uitproberen. Er zijn leerlingen die steeds met dezelfde partners willen werken. Anderen willen balans één met die persoon doen, balans twee met een andere ,… Dat was dit jaar nogal verspreid dus ik heb moeten zoeken hoe ik groepjes zou maken. Ik hebben al toonmomenten gedaan met groepjes van twee, nu waren het groepjes van vier en één van drie zodat ze binnen hun groep konden verschuiven en zo kwam het eigenlijk beter uit.

Y’All: Zijn er veel verschillende toonmomenten om naartoe te werken per jaar?

DS: Nee, er zijn eigenlijk maar twee grote pieken: het eerste toonmoment was op 19 november, de laatste sessie van het trimester en nu is het werken naar de proclamatie van de zesdes. Dat is hun grootste toonmoment van het schooljaar en dan hoop ik dan ze het op 30 juni nog eens willen tonen op de proclamatie van de lagere jaren. Ze moeten dat dus normaal twee keer opvoeren maar als er mensen zijn die dat niet willen, dan gaat het niet door, wat altijd wel jammer is. De huidige vijfdes kunnen dan niet zien wat die balansen eigenlijk doen. De groep vindt het meestal wel fijn dat ze het meerdere keren mogen opvoeren, anders zou dat alleen op de avond van de proclamatie zijn.

Y’All: Het toonmoment is dus eigenlijk een soort beloning voor al hun harde werken?

DS: Absoluut, het eerste toonmoment gaan we proberen versmelten in één nummer dat dan hun eindnummer wordt. Daar komt natuurlijk heel veel bij kijken. Timing bijvoorbeeld is heel belangrijk. We moeten steeds proberen op de muziek te werken en ook eerst al afspreken welke muziek we gebruiken. Dan is het puzzelen, puzzelen, en blijven puzzelen tot alles heel vlot verloopt.

Y’All: Dan nu nog een laatste vraag: vindt u het leuk om de Vrije Ruimte Balansen te begeleiden, of zou u liever wat zaken veranderen?

DS: Ik zou liever élke week twee lesuren hebben! (lacht) Leuk is eigenlijk te zacht uitgedrukt, ik vind het ongelofelijk tof! Da’s eigenlijk wat ik het liefste doe hier op school, mijn favoriete opdracht is het begeleiden van de Vrije Ruimte Balansen. Vooral omdat dat dan steeds werken is naar dat toonmoment op het einde van het jaar en je mag daar dan alles bij betrekken, zoals kostuums, decor belichting, speciale effecten, om alles echt tot in de puntjes af te werken. Dan zijn de leerlingen zo trots als ze alles kunnen tonen aan hun jaargenoten en de rest van de mensen die er bij zijn. Dat is hun moment, maar ook een beetje mijn moment. Ik vind het superleuk!

Y’All: Bedankt voor het interview en nog veel plezier met het begeleiden van de Vrije Ruimte!

Een impressie van VR Balansen van enkele jaren geleden:

Advertenties

Oud-leerling: Jens Meert

  • naam: Meert Jens
  • leeftijd: 20 jaar
  • aantal jaren op SVI: 3 jaar
  • gevolgde richting: Humane wetenschappen

jens meert

Dag Jens, wat doe je momenteel in het dagelijkse leven?

Ik zit reeds in mijn tweede jaar cross media management op de Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen, een studierichting die jammer genoeg nog veel te onbekend en onbegrepen is bij het grote publiek.
Verder hou ik me bezig met mijn hobby’s zoals paardrijden, reizen en werk ik al drie jaar bij een van de bekendste chefs van België.

Je bent dus een bezige bij! Heeft je schoolloopbaan op het SVI nog invloeden op je manier van leven vandaag de dag?

Ja, uiteraard! Een school verbreedt je waaier van interesses. Zo ben ik nog steeds erg dankbaar voor de lessen esthetica, gedoceerd door mevrouw Maes, en voor de lessen Engels van de befaamde Miss. Paquet. Ook al lijkt het in het secundair niet echt ‘belangrijk’, toch is het echt een meerwaarde in je verdere levensloopbaan.

Beide leerkrachten zullen vereerd zijn dit te horen. Heeft het SVI een belangrijke rol gespeeld in jouw leven?

Het SVI heeft op een bepaalde manier wel dingen teweeggebracht. Zo heb ik er mensen leren kennen die ik tot op de dag van vandaag als mijn beste vrienden mag beschouwen. Het is zelfs zo dat ik dankzij bepaalde projecten van het SVI mensen ken van in Denemarken, Zweden, Duitsland en Turkije. Ook ben ik via connecties op het SVI al 2 keer naar de VS kunnen gaan; is toch geweldig?!

Over welke projecten heb je het dan?

Over het Comenius-project onder leiding van Mevrouw Paquet.

Hoe kijk je terug naar de tijd op school?

Klink ik nu oud als ik zeg dat ik er bijna nostalgisch op terugkijk?

Het is zo dat je nu quasi geen zorgen hebt. Je hebt een geweldig leven, je hebt tijd voor alles, je kan doen wat je wil en verplichtingen.. wat zijn dat? Eens je verder studeert is het wel wat anders. Dan moet je jammer genoeg keuzes maken in wat je wel en niet doet. Je moet zelfdiscipline hebben en weten wanneer je nu beter niet naar die fuif gaat om je laatste stukje cursus te verwerken. Mijn raad is om nu echt nog te genieten van je zorgeloze studententijd!

We zullen je raad ter harte nemen. Wat zijn je goede herinneringen aan onze school?

De vriendschappen die je opbouwt, het plezier van het samenzijn en de geweldige leerkrachten. Geloof mij, op het SVI mogen we fier zijn op ons leerkrachtenkorps!

Mooie woorden. Heb je nog een staf verhaal of avontuur dat je wilt delen met onze lezers?

Straf verhaal… De ‘strafste’ verhalen waren vooral klasgebonden en daarom nogal privé. Wat ik wel kan vertellen is dat toen wij in het 5de jaar in Parijs waren, de bus de hele Champs-Elysées moest omrijden omdat ik nog steeds aan het shoppen was in Louis.V. Ik was de tijd uit het oog verloren, en ik kan u vertellen dat er weinig mensen blij waren, om nog maar van de buschauffeur te zwijgen. Ja dat heb ik lang mogen horen. (lacht)

Dat zou iedereen kunnen overkomen. Heb je nog een boodschap voor een leerkracht op onze school?

Uiteraard heb ik een boodschap! Bij deze wil ik hen bedanken voor de geweldige effort die zij doen voor de leerlingen. Het is een ondankbare job maar ze zijn echt geweldig in wat ze doen en ze verdienen 1000 keer meer respect dan dat ze nu al krijgen! Het zijn geen ‘vieze’ mensen die een pik hebben op personen maar zij zijn de mensen die alles op alles zetten om ons zo goed mogelijk voor te bereiden op ons verdere leven!

Respect voor de leerkrachten is inderdaad soms ver te zoeken. Zij leveren belangrijk werk en dat vergeten we als leerling wel eens. Mis je de school af en toe?

Uiteraard, soms zou ik graag eens terugkomen en achter die oude schoolbanken zitten. Het is een tijd waarin quasi alles kan en waar je zulke leuke momenten beleeft, je zou gek zijn om het niet opnieuw te willen beleven.

Zijn er veel verschillen tussen jouw leven nu en vroeger?

Tijd, zorgen, realiteit. Anderzijds heb ik, zoals zoveel studenten, wel meer vrijheid. Dat is, laten we eerlijk zijn, zalig! Maar met die vrijheid komt ook een zware verantwoordelijkheid die niet valt te onderschatten.

Zijn er doorheen de jaren veranderingen op de school gebeurd die je goed vindt of is de school erop achteruit gegaan?

Wel, ik ben er nu al een paar jaar niet meer geweest dus ik zou eigenlijk niet weten wat er nu juist allemaal veranderd is. Misschien moet ik nog maar eens een bezoekje brengen aan de school om het met mijn eigen ogen te zien.

Wat is jouw mening over de fusie van de scholengemeenschap in Dendermonde?

Over de fusie heb ik al een paar dingen gehoord, maar of deze nu goed is… geen idee. Ik denk dat het als een ‘buitenstaander’ van de school moeilijk te zeggen is wat er nu het meest effect heeft op de school en op de leerlingen.

Ten slotte, heb je nog een boodschap of advies voor de huidige leerlingen?

Volg je dromen! Als je iets wil, doe het dan, maar werk er keihard voor! Alles ligt binnen handbereik maar je moet er voor vechten. Het leven is een strijd geschreven door de overwinnaars, dus waarom niet vechten en overwinnen en je eigen leven bepalen?

Het leven is te kort om af te wachten, neem nu je leven in handen en maak er iets prachtigs van!

Dat zullen we zeker doen! Bedankt, Jens!

Familie op school: Lise en Sara Janssens

Lise (5WeWiB) en Sara (3LatB2) Janssens zitten allebei op het Sint-Vincentius. Ze vinden het vreselijk om vroeg op te staan, maar gelukkig zijn hun vrienden en vriendinnen er om de lange schooldagen dragelijk te maken.

Buiten de schooluren speelt Lise gitaar terwijl Sara op haar piano oefent, danst of tennist. Als ze beiden niets te doen hebben, gaan deze zussen gezellig shoppen of kijken ze televisie. Tijdens de vakanties gaan ze soms samen op kamp. Dat levert heel veel plezier op!

Natuurlijk is het niet altijd rozengeur en maneschijn. Hoewel ze nu hechter zijn dan vroeger, maken ze ook wel eens ruzie omwille van hun kleinere broertje. We steken de schuld niet alleen op de broer, de zusjes kunnen zich ook aan elkaar ergeren. Lise heeft regelmatig last van stemmingswisselingen, maar ze wordt bijna nooit boos. Sara daarentegen maakt zich dan weer veel te snel boos.

Lise & Sara

Wat we zeker niet mogen vergeten, is dat de zusjes Janssens ook positieve punten hebben. Lise heeft volgens Sara een mooie kledingstijl en ze is echt slim. Sara kan goed luisteren en is een professional in anderen oppeppen.

Deze keer heeft de oudste van het gezin geen advies voor de jongste. Lise vindt namelijk dat Sara het veel beter doet op school dan zijzelf. Sara leeft echt op school en Lise probeert gewoon te overleven.