Oud-leerling: Griet Van Damme

Griet Van Damme heeft vandaag nog steeds een band met het SVI want Emma en Louise Robert, twee van haar vier dochters, treden hier in de voetsporen van hun mama.

  • klasfoto: Heb ik niet onmiddellijk, maar deze hangen nog aan de oude directeursbureaus. Ik zat in de Wet A van september 1981 tot juni 1984. Emma kan mij zeker aanduiden.
  • naam: Griet Van Damme
  • leeftijd: 48j
  • aantal jaren op STVIN: 3 jaar, van 4de tem 6de jaar
  • gevolgde richting (en): wetenschappelijke A

Griet Van Damme

Dag Griet, jij bent oud-leerling van onze school, hoe heb jij jouw loopbaan op het Sint-Vincentius ervaren?

Zeer positief. Het was een leuke maar toch strenge school. Het was voor mij een aanpassing. Ik had mijn lagere humaniora (de eerste 3 jaren) in Lebbeke doorgebracht. Dat was een kleine school met enkel de eerste drie jaar en enkel de moderne humaniora.

Het was dus een grote stap om naar Dendermonde te komen. De meeste klasgenoten hadden al wat jaartjes Sint-Vincentius achter de rug en kenden elkaar. Er waren er zelfs die er vanaf de crèche zaten. (het parcours dat later ook voor mijn dochters zou weggelegd zijn). Ik herinner mij nog een paar andere klasgenoten die zelfs de eerste dag weenden omdat het zo onwennig was. Zo vér heb ik het niet laten komen. Toch had ik in het begin sterk de indruk dat de leerlingen in Dendermonde super verstandig waren, veel meer wisten dan ik. Ik herinner me nog het eerste dictee van Nederlands van meneer Speleman. Ik verstond zelfs de inhoud van de tekst niet en ik had niet door dat een “groenendaeler” een soort hond was. Ik dacht aan een “daalder”. De punten waren dus ook niet schitterend.
Bovendien was ik tamelijk overweldigd door de refter.

Hoe was het voor jou om leerling te zijn op onze school. Was het een positieve ervaring?

Ik volgde een richting die mij goed lag. We hadden super veel wiskunde. In het vierde jaar hadden we 7 uur, het tweede 8 u en het laatste 9 uur wiskunde telkens met 2 uur wetenschappelijk tekenen. We hadden een kleine klas. Voor de algemene vakken zaten we samen met de Wet B (te vergelijken met de 6u wiskunde van nu) en de economische en af en toe met leerlingen van de Latijn-Wetenschappen. We wisselden enkel van klas voor de wetenschapsvakken en LO. De andere tijd bleven we in ons vast klaslokaal.

We waren ook verplicht om blauw en witte kledij te dragen. Dat was op zich geen probleem. In het schoolreglement stond echter niets over de kleur van de kousen. Daar werd dus van geprofiteerd om de meest bontgekleurde kousen aan te trekken.

Jouw dochters zitten momenteel ook op onze school, zo ben je hoogstwaarschijnlijk nog op de hoogte van het leven op het SVI. Merk je veel verschillen tussen vroeger en nu?

Er zijn wel wat verschillen. Zo zijn er nu geen onverwachtse toetsen meer, alles wordt aangekondigd. Dat heeft zijn voor- en nadelen. Wij moesten voor elke les de geziene leerstof herhalen. Het kon elke keer toets zijn. Dat gaf wel een zekere spanning tijdens de eerste 10 minuten van de les. Het was bang afwachten of de woorden: “neem een blaadje papier” gingen vallen. Wanneer de leerkracht gewoon met de les begon, kon je iedereen opgelucht horen zuchten en verdwenen de cursussen van de schoot. Enkel grote herhalingstoetsen werden aangekondigd.

We hadden ook veel minder creatieve opdrachten. Voor de meeste vakken volstond het om de leerstof te verwerken. Hoogstens voor de taalvakken moesten we af en toe iets creatiefs doen. Maar een extra opdracht voor aardrijkskunde, geschiedenis, … was ondenkbaar. In de loop der jaren merk ik een accentverschuiving van kennis naar vaardigheden. Alhoewel de nodige kennis ook blijft, waardoor het voor de leerlingen toch een hele boterham wordt. En je creativiteit raakt af en toe eens uitgeput…

Ook de 100-dagen zijn anders. Wij mochten absoluut de dag van de 100 dagen niet op school doorbrengen. We zouden maar eens iets kunnen uitsteken en de school in diskrediet brengen… Komt daar nog bij dat we uit de buurt van de jongens van het college moesten blijven.

We zijn die dag met onze klas naar Brussel getrokken. We waren verkleed als breakdancers. In de namiddag zijn we in Vorst gaan schaatsen. De show hebben we denk ik na de schooluren in de Mariakring gegeven.

Toch zijn er nog gelijkenissen met vroeger. Zo zijn de gebouwen nog niet veel veranderd.

Ik hoor dat er nog steeds door de microfoon mededelingen worden gegeven. In de tijd dat ik er zat herinner ik mij nog de mededeling dat een oud-leerlinge bevallen was van een vijfling.

Ze worden zeldzaam, maar toch zijn er nog een aantal personeelsleden die er toen ook al waren. Mijn oudste dochter krijgt nu les van Mevrouw De Waele. Wel daar kreeg ik ook Engels van. Mevrouw Van Overstraeten was toen nog leerkracht Frans en later mijn stagebegeleidster. Op het secretariaat zijn er nog twee bekenden. Telkens als ik deze mensen zie, dan denk ik: ze moeten in die tijd toch piepjong geweest zijn dat ze nog steeds aan het werk zijn. Bovendien lijken sommigen nog niet veranderd.

Wat ook nog niet veranderd is, zijn de stoelen in de feestzaal. Ze zaten toen al ongemakkelijk tijdens een filmforum en ze zitten nog steeds even ongemakkelijk. Maar blijkbaar zijn ze onverwoestbaar en gaan ze al generatie na generatie mee.

Deel je vaak ervaringen of herinneringen met je dochters?

Zo af en toe. Zeker als ik weer voor een oudercontact door de gebouwen heb gelopen en een paar oude bekenden ben tegengekomen. Ook de oud-leerlingenavonden probeer ik niet te missen.

Kan je een leuke herinnering of straf verhaal delen met de leerlingen?

In die tijd hadden we een leerkracht Duits. Een zeer voorname dame waar we allen een beetje voor bibberden. Het was meestal een uurtje onbeweeglijk, kaarsrecht zitten. Bij de minste onregelmatigheid volgde er een opmerking. Het venster moest telkens open. Ze haalde dan een reden aan die er in bestond dat we op die manier, dus door goed te verluchten, een vreemde ziekte konden vermijden die overgewaaid kwam van Amerika. Bleek later dat ze Aids bedoelde. .. Ze was duidelijk heel goed ingelicht… Of zaten we op een katholieke school?

Ze was ook de organisatrice van de Londenreis in de 4des. Ik herinner me nog één van de laatste richtlijnen: geen uitstaande haardos. Verklaring: indien er iemand voor je staat met een weelderige haardos, dan zie je niets van de gebouwen…

Hoe belangrijk was het SVI in je leven?

We waren een heel ernstige klas vol strevers. Uitgaan deden we bijna nooit en we leefden van de ene grote wiskundetoets naar de andere. Dus de school was zeker belangrijk in mijn leven.

Heb je tenslotte nog advies voor onze leerlingen?

Geniet van je humanioratijd en zeker nu ze zich nog binnen de muren van het Sint-Vincentius afspeelt!

Advertenties

Oud-leerling: Jens Meert

  • naam: Meert Jens
  • leeftijd: 20 jaar
  • aantal jaren op SVI: 3 jaar
  • gevolgde richting: Humane wetenschappen

jens meert

Dag Jens, wat doe je momenteel in het dagelijkse leven?

Ik zit reeds in mijn tweede jaar cross media management op de Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen, een studierichting die jammer genoeg nog veel te onbekend en onbegrepen is bij het grote publiek.
Verder hou ik me bezig met mijn hobby’s zoals paardrijden, reizen en werk ik al drie jaar bij een van de bekendste chefs van België.

Je bent dus een bezige bij! Heeft je schoolloopbaan op het SVI nog invloeden op je manier van leven vandaag de dag?

Ja, uiteraard! Een school verbreedt je waaier van interesses. Zo ben ik nog steeds erg dankbaar voor de lessen esthetica, gedoceerd door mevrouw Maes, en voor de lessen Engels van de befaamde Miss. Paquet. Ook al lijkt het in het secundair niet echt ‘belangrijk’, toch is het echt een meerwaarde in je verdere levensloopbaan.

Beide leerkrachten zullen vereerd zijn dit te horen. Heeft het SVI een belangrijke rol gespeeld in jouw leven?

Het SVI heeft op een bepaalde manier wel dingen teweeggebracht. Zo heb ik er mensen leren kennen die ik tot op de dag van vandaag als mijn beste vrienden mag beschouwen. Het is zelfs zo dat ik dankzij bepaalde projecten van het SVI mensen ken van in Denemarken, Zweden, Duitsland en Turkije. Ook ben ik via connecties op het SVI al 2 keer naar de VS kunnen gaan; is toch geweldig?!

Over welke projecten heb je het dan?

Over het Comenius-project onder leiding van Mevrouw Paquet.

Hoe kijk je terug naar de tijd op school?

Klink ik nu oud als ik zeg dat ik er bijna nostalgisch op terugkijk?

Het is zo dat je nu quasi geen zorgen hebt. Je hebt een geweldig leven, je hebt tijd voor alles, je kan doen wat je wil en verplichtingen.. wat zijn dat? Eens je verder studeert is het wel wat anders. Dan moet je jammer genoeg keuzes maken in wat je wel en niet doet. Je moet zelfdiscipline hebben en weten wanneer je nu beter niet naar die fuif gaat om je laatste stukje cursus te verwerken. Mijn raad is om nu echt nog te genieten van je zorgeloze studententijd!

We zullen je raad ter harte nemen. Wat zijn je goede herinneringen aan onze school?

De vriendschappen die je opbouwt, het plezier van het samenzijn en de geweldige leerkrachten. Geloof mij, op het SVI mogen we fier zijn op ons leerkrachtenkorps!

Mooie woorden. Heb je nog een staf verhaal of avontuur dat je wilt delen met onze lezers?

Straf verhaal… De ‘strafste’ verhalen waren vooral klasgebonden en daarom nogal privé. Wat ik wel kan vertellen is dat toen wij in het 5de jaar in Parijs waren, de bus de hele Champs-Elysées moest omrijden omdat ik nog steeds aan het shoppen was in Louis.V. Ik was de tijd uit het oog verloren, en ik kan u vertellen dat er weinig mensen blij waren, om nog maar van de buschauffeur te zwijgen. Ja dat heb ik lang mogen horen. (lacht)

Dat zou iedereen kunnen overkomen. Heb je nog een boodschap voor een leerkracht op onze school?

Uiteraard heb ik een boodschap! Bij deze wil ik hen bedanken voor de geweldige effort die zij doen voor de leerlingen. Het is een ondankbare job maar ze zijn echt geweldig in wat ze doen en ze verdienen 1000 keer meer respect dan dat ze nu al krijgen! Het zijn geen ‘vieze’ mensen die een pik hebben op personen maar zij zijn de mensen die alles op alles zetten om ons zo goed mogelijk voor te bereiden op ons verdere leven!

Respect voor de leerkrachten is inderdaad soms ver te zoeken. Zij leveren belangrijk werk en dat vergeten we als leerling wel eens. Mis je de school af en toe?

Uiteraard, soms zou ik graag eens terugkomen en achter die oude schoolbanken zitten. Het is een tijd waarin quasi alles kan en waar je zulke leuke momenten beleeft, je zou gek zijn om het niet opnieuw te willen beleven.

Zijn er veel verschillen tussen jouw leven nu en vroeger?

Tijd, zorgen, realiteit. Anderzijds heb ik, zoals zoveel studenten, wel meer vrijheid. Dat is, laten we eerlijk zijn, zalig! Maar met die vrijheid komt ook een zware verantwoordelijkheid die niet valt te onderschatten.

Zijn er doorheen de jaren veranderingen op de school gebeurd die je goed vindt of is de school erop achteruit gegaan?

Wel, ik ben er nu al een paar jaar niet meer geweest dus ik zou eigenlijk niet weten wat er nu juist allemaal veranderd is. Misschien moet ik nog maar eens een bezoekje brengen aan de school om het met mijn eigen ogen te zien.

Wat is jouw mening over de fusie van de scholengemeenschap in Dendermonde?

Over de fusie heb ik al een paar dingen gehoord, maar of deze nu goed is… geen idee. Ik denk dat het als een ‘buitenstaander’ van de school moeilijk te zeggen is wat er nu het meest effect heeft op de school en op de leerlingen.

Ten slotte, heb je nog een boodschap of advies voor de huidige leerlingen?

Volg je dromen! Als je iets wil, doe het dan, maar werk er keihard voor! Alles ligt binnen handbereik maar je moet er voor vechten. Het leven is een strijd geschreven door de overwinnaars, dus waarom niet vechten en overwinnen en je eigen leven bepalen?

Het leven is te kort om af te wachten, neem nu je leven in handen en maak er iets prachtigs van!

Dat zullen we zeker doen! Bedankt, Jens!

Oud-leerling: Valentine Reuse

  • naam: Valentine Reuse
  • leeftijd: 23
  • aantal jaren op STVIN: 5 (1ste middelbaar in Hamme)
  • gevolgde richting: Grieks-wiskunde en de twee laatste jaren Wetenschappen-Wiskunde (8h)

We bezochten Valentine Reuse, oud-leerlinge van onze school die graag nog eens een blik terugwerpt naar ‘de zorgeloze tijd’ in het middelbaar. We stelden haar enkele vragen en kwamen te weten hoe onze school de voorbije jaren veranderd is.

Y’All : Hallo Valentine, we starten ons interview met een makkelijke vraag : ‘Wat doe je momenteel in het leven?’

Ik ben net afgestudeerd aan Solvay Business School, waar ik de Advanced Master in Creativity & Marketing heb gevolgd. Momenteel ben ik juist terug van een rondreis door Thailand. Dat is trouwens een echte aanrader!

Reisje naar Thailand? Staat genoteerd op onze bucketlist! Heeft je schoolcarrière op het SVI nog invloeden op jouw manier van leven vandaag de dag? Heeft het SVI een belangrijke rol gespeeld in je leven?

Ik vind van wel, het heeft tenslotte toch 5 jaar van mijn leven in beslag genomen. Ik heb veel bijgeleerd (en ook al veel weer vergeten), een hoop vrienden gemaakt, ben volwassen geworden of toch minder kinderlijk dan vroeger (lacht), heb hele leuke uitstappen meegemaakt en dingen ontdekt. Ten slotte heb ik er ook de basis gevormd voor de universiteit en het leven als student.

Valentine Reuse

Hoe kijk je terug naar de tijd op school?

Ook al was het soms zwaar om op te staan en moest ik mezelf uit bed sleuren om naar de les te gaan, ik heb erg genoten van mijn tijd op het SVI! Vooral het laatste jaar met de eindejaarsreis, de 100-dagen en de vele slappe lach-momenten in de klas maakten het een topjaar.

Vroeg opstaan. Het is een probleem dat vele van ons wel bekend in de oren klinkt, maar zoals je vermeldt, zijn er ook vele leuke momenten die we beleven op school. Wat is jouw beste herinnering aan de school?

Oh, ik heb er talloze! De retraite, onze fantastische ‘1001 nachten’ 100-dagenshow, de reisjes naar Londen en Parijs, de jaarlijkse Valentijnsquiz, het raften op een woeste zee tijdens de sportdag, de eetcompetities tijdens de hotdogverkoop, onze eindejaarsreis naar Zuid-Frankrijk, de Night of the Proms uitstapjes, en zo veel meer!

We kunnen dus stellen dat je de school af en toe mist?

Ja hoor, absoluut! Het was natuurlijk niet allemaal even plezierig, maar ik heb er echt fantastisch leuke momenten beleefd, waarvan vele tussen de lessen door. (lacht)

De boog kan natuurlijk niet altijd gespannen staan. Nu even een vraag over onze de school zelf; zijn er veel veranderingen gebeurd doorheen de jaren?

Volgens mij zijn er momenteel heel wat meer mannelijke leerkrachten, tegenover de twee die er in onze tijd waren. Verder heb ik de indruk dat het er toch iets minder streng aan toe gaat nu op het SVI dan een paar jaar geleden. Zo mochten wij als zesdejaars helemaal niet buiten de schoolpoort gaan tijdens de middagpauze. Dit had strenge straffen tot gevolg dus moesten we het met onze droge boterhammen stellen. (lacht) Ook konden we nog geen eten of broodjes kopen op de school zelf, enkel drankjes. Tijdens de speeltijd mochten we dan weer niet binnen zitten, tenzij het regende. Elke klas had zijn eigen lokaal en de meeste lessen werden daar ook gegeven. Nu is het blijkbaar de leerkracht die in een vast lokaal lesgeeft en moeten de leerlingen zich verplaatsen. Kluisjes heb ik ook nooit geweten, mijn boeken werden nog gewoon in de oude kasten achteraan de klas gepropt!

Vind je die veranderingen goed?

Het is logisch dat er op school dingen veranderd zijn. Aanpassingen moeten nu eenmaal gebeuren wil het SVI meegaan met zijn tijd. Daarom zijn deze nog niet slecht natuurlijk!

We kunnen natuurlijk de komende fusie niet negeren. Wat is jouw mening hierover?

Het verbaasde me wel! Ik denk dat het niet gemakkelijk zal zijn in het begin, omdat het toch verschillende mentaliteiten zijn die samenkomen. Het zal plots een heel grote school zijn met de verschillende studierichtingen in aparte blokken. Maar na verloop van tijd past iedereen zich wel aan waarschijnlijk.

Klasfoto Valentine

Gedurende die vijf jaar dat je hier op school zat, heb je ongetwijfeld heel wat meegemaakt. Heb je een straf verhaal of avontuur dat je met ons wil delen?

Oh zeker! Een hele lijst! (lacht)

Waaronder :

  • Onze stiekeme sluiptochten door donkere gangen in het schoolgebouw op zoek naar de verdwenen zuster Gabby.
  • Betrapt worden tijdens een nachtfeestje op eindejaarsreis door enkele leerkrachten, waarna die gewoon kwamen meedoen.
  • De plotse ontsnapping van enkele hamsters in de klas midden in een les. Die hamsters waren een verjaardagscadeautje voor een leerling.
  • Een leerkracht die haar les onderbrak om me te zeggen dat ik dringend mijn haar moest fatsoeneren.
  • Bij het laten rondgaan van de krant, dit was dagelijkse routine in de les Frans, had een vriendin mijn gegevens ingevuld bij een bon. Ik heb een enorme preek gekregen van de leerkracht dat ‘men andermans gerief niet mag bevuilen’.
  • Parcours-competities in een lokaal waarbij de grond ‘lava’ was. Tijdens het spel hebben we twee stoelen kapot gekregen.
  • Oncontroleerbare momenten tijdens de lessen waarin met moddersokken van de sportdag werd gegooid en geneuried vanuit alle kanten, met een wanhopige leerkracht tot gevolg.
  • Mijn allereerste dag op het SVI heb ik de refter al mogen opkuisen. (lacht)
  • Twee medeleerlingen die, verkleed als ridders, de klas kwamen binnenstormen langs het balkon en de les verstoorden voor hun zoektocht naar de gouden graal.
  • Tijdens de les Grieks zijn twee van de zeven leerlingen erin geslaagd om zich het hele uur in de kast te verstoppen zonder lawaai te maken. De leerkracht denkt waarschijnlijk nog altijd dat ze naar het secretariaat waren.
  • Zo hard de slappe lach gehad in een les dat ik naar buiten werd gestuurd totdat ik mezelf ‘weer onder controle wist te krijgen’.

Je hebt duidelijk niet stilgezeten. Heb je een eventuele boodschap voor een (oud)-leerkracht?

Mijn excuses voor de geluidsoverlast die ik soms bezorgd heb. Hopelijk heb ik toch een blijvende positieve indruk achtergelaten. Doe zo voort, weet iedereen te boeien en wees niet te mild voor de komende leerlingen!

Tenslotte, heb je nog een boodschap of advies voor de huidige leerlingen?

Geniet zoveel mogelijk van deze jaren, gedraag je onverantwoord en onbezonnen en maak vrienden voor het leven. Het zal sneller voorbij zijn dan je denkt!

Bedankt Valentine voor je tijd en interessante opmerkingen. We wensen je een mooie toekomst en hopen je nog eens weer te zien.