Kom kijken naar SVI zoekt K3 en stem je favoriete team naar de overwinning!

Op vrijdag 27 november is iedereen welkom op de finaleronde van SVI zoekt K3 in de Feestzaal. Het spektakel begint om 12u15 en naast een prijs van de jury, schenkt ook Y’All een prijs weg! Daarvoor zorgen jullie door vanaf vrijdagavond op deze site op jullie favoriete team te stemmen. Hier stellen alvast zes van de acht teams zich voor. Moge de beste winnen!

 

Advertenties

Leerling in de kijker: Siska Verhas

De meeste leerlingen uit de derde graad kennen haar waarschijnlijk al:

Siska Verhas uit 6 LAWI A, zowat het muzikale wonderkind van onze school. Met een deelname aan Eurosong in 2009 (onder de naam Kiviv) en verschillende belangrijke viool- en cellowedstrijden op haar palmares, wist ze onlangs nog koning Filip voor zich te winnen. Op 9 september hadden Siska en haar zus Mona namelijk de eer in de Vooruit te Gent een concerto te mogen spelen voor hem. Iets wat je niet elke dag doet!

saskia2

Y’All zocht Siska op en stelde haar enkele vragen.

 

Y’All: Blijkbaar speel je al lang viool en cello. Maar hoe ben je eigenlijk met muziek in contact gekomen?

Siska: Mijn mama is pianolerares dus ik ben echt wel thuis met muziek opgegroeid. Mijn ouders hebben mijn zus en mij ook altijd gestimuleerd om zelf een instrument te spelen en veel met muziek bezig te zijn. Toen ik drie was, ben ik begonnen met viool en pas zeven jaar later met cello. Ik droomde er al lang van om ook cello te kunnen spelen want altijd als ik op vioolkamp ging, speelde ik op de cello van mijn vriendin.

 

Y’All: Hoeveel uur per dag oefen je dan?

Siska: Ik probeer elke dag ongeveer twee uur te oefenen: een uur op mijn cello en een uur op mijn viool, maar dat lukt niet altijd even goed. (lacht)

 

Y’All: Was het de eerste keer dat je voor zo’n belangrijk iemand als de koning mocht spelen of had je dit al eerder gedaan?

Siska: Nee, dat was niet de eerste keer voor mij. Ik heb al eens eerder voor de koninklijke familie mogen spelen, maar toen was Albert II nog koning. Ik was toen nog geen 6 jaar. Het concert ging door in het paleis. Ik kan me nog herinneren dat ik in groep en ook alleen moest spelen.

 

Y’All: Was je zenuwachtig?

Siska: Nee, helemaal niet. Ik ben eigenlijk nooit echt zenuwachtig als ik een concert moet spelen.

 

Y’All: Heb je met de koning gesproken?

Siska: Ja, maar hij heeft niet zoveel gezegd; hij heeft Mona en mij gefeliciteerd en zei dat hij erg genoten had van ons optreden.

We hebben wel wat langer met Mathilde gesproken. Zij is echt lief! Ze vertelde dat haar dochtertje Eleonore ook viool speelt.

 

Y’All: Welk(e) stuk(ken) hebben jullie gespeeld?

Siska: We hebben één lang stuk gespeeld: Passacaglia van Handel-Halvorsen.

 

Y’All: Staan er nog concerten op je agenda?

Siska: Niet echt, volgende week speel ik nog op het klasconcert van de muziekschool, maar dat is het dan ook. (lacht) Mona daarentegen vertrekt binnenkort naar Londen voor een wedstrijd.

 

Y’All: Heb je nog tips voor beginnende violisten (en cellisten)?

Siska: Vooral veel oefenen en ook proberen dat dagelijks te doen.

 

Bedankt voor je tijd, Siska! Y’All wenst je nog veel succes bij je toekomstige concerten!

siska

De Nacht van de Hamse Jeugd

Steengoede muziek, een zaal vol dansende mensen en een ambiance die je meeneemt, dat is nu eenmaal waar ‘De Nacht van de Hamse Jeugd’ voor staat. Ook Y’All was aanwezig en brengt voor jou de hele avond nog eens terug.

‘De Nacht van de Hamse Jeugd’ gaat al achttien jaar mee en is dan ook gekend als één van de grootste fuiven van onze streek. Jaarlijks komen hier lokale en internationale dj’s langs die iedereen doen bewegen. Ja, iedereen.

nacht van hamse jeugd

Een van de grootste pluspunten aan de NVDHJ is de shuttlebus. Ongeveer ieder uur brengt een bus je van Dendermonde naar Hamme en omgekeerd. Daarenboven is die nog eens helemaal gratis! Als dat geen meevaller is!

De toegang tot de Hamse Jeugd is redelijk duur (15 euro in voorverkoop) maar er is wel een uitstekende vestiaire en een goed verborgen toilet. Als je dringend naar het toilet moet, kan dit wel een probleempje zijn. De prijzen om iets te drinken vielen nog redelijk mee, een drankmuntje kostte twee euro en daarvoor had je al een pintje of iets lekker fris. Ook de cocktailbar is een aanrader maar jammer genoeg 18+!

Het absolute hoogtepunt van de avond was The Party Squad van twee tot drie. Deze mannen lieten de hele zaal shaken. Maar ook Mark With A K slaagde erin Hamme los te gooien. Enkel TLP AKA Troubleman had het moeilijk om goede overgangen te vinden tussen zijn schijven.

Al bij al was het weer een geslaagde avond/nacht. Tot volgend jaar!

Lovebirds: Pauline en Thibo

Als goede vrienden van Pauline (6WEWIA) kenden we het liefdesverhaal van deze twee tortelduifjes al, maar speciaal voor de Y’All deden Pauline en Thibo (6WEWIB) hun verhaal nog eens uit de doeken. Met een exclusief diepte-interview peilden we naar hoe hun relatie is ontstaan en hoe die vandaag nog steeds bloeit.

Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?

Pauline: Op school natuurlijk.

Thibo: Het is wel dat jij mij eerst kende hè?

Pauline: In het tweede middelbaar zat een groot deel van mijn vriendinnen in de klas 2 GRLA en ik in 2 LATA. Mijn vriendinnen waren steeds bezig over een irritant ventje dat dus Thibo bleek te zijn. In het begin vond ik hem helemaal niet leuk want hij trok altijd aan mijn boekentas om mij zo wat te pesten.

Het jaar daarna zaten we voor het eerst in dezelfde klas en viel het me meteen op dat hij een leuke jongen was; ik was eigenlijk op slag verliefd. Daarom heb ik maar meteen contact gelegd door hem een berichtje te sturen via Facebook. Zo bleven we dagelijks sturen met elkaar.

Lovebirds!
Lovebirds!

Was jij ook meteen verliefd, Thibo?

Thibo: Totaal niet, ik vond Pauline heel leuk maar had nooit gedacht dat ik haar zou vragen mijn meisje te zijn in Calais, nu al bijna drie jaar geleden. Pas toen we officieel samen waren, werd ik echt verliefd.

Zijn er voor- of nadelen aan een koppeltje zijn hier op school?

Pauline: Zonder school hadden we elkaar nooit ontmoet dus dat is een groot voordeel. Het is ook moeilijk om elkaar buiten school te zien omdat ik redelijk ver woon.

Thibo: En omdat ik van mijn ouders in het weekend voor school moet werken.

Pauline: Wanneer er iets is kan ik het hem meteen vertellen. En als ik hem iets vergeet te zeggen kan iemand dat doorgeven voor mij.

Hoe zit het met jullie relatie buiten school?

Pauline: Buiten school horen we elkaar via Facebook of sms. In de vakanties proberen we zoveel mogelijk af te spreken.

Thibo: Iedere vrijdag na school doen we iets samen, zo gaan we samen met Tibo en Thibault fitnessen.

Klinkt allemaal erg leuk, maar zijn er leerkrachten die commentaar hebben op jullie relatie?

Pauline: De meeste leerkrachten zijn verbaasd dat we al zo lang een koppeltje vormen. Zo heb je mevrouw Van den Bossche (Latijn) die het heel leuk vond dat we na twee jaar nog steeds samen waren. Wanneer meneer Desmedt mij voorbij loopt, vraagt hij elke keer opnieuw waar Thibo is: ‘Seule?’. Eén keer riep hij ‘Oh, il est là’ voor de hele gang toen Thibo op school aankwam en ik dus niet meer ‘seule’ was. Gelukkig zijn alle leerkrachten wel positief.

Thibo: Enkel mevrouw Dewaele is iets minder tevreden. Ze zegt dat ik beter af ben alleen en meer zou moeten genieten van mijn jeugd, maar met Pauline geniet ik ook van die jeugd hoor.

Om af te sluiten heb ik nog een laatste vraag: wat vinden jullie eigenlijk zo leuk aan elkaar?

Thibo: Pauline heeft zo’n schattige lach, ze is dan ook de hele tijd vrolijk. We hebben exact dezelfde humor; samen tijd doorbrengen is nooit saai met haar.

Pauline: Ik vind het leuk dat Tibo heel sociaal, slim en ook wel knap is. Hij is ook een grote prutser die me de hele tijd port, maar dat maakt hem alleen schattiger en stiekem zou ik hem niet anders willen hebben.

Met die mooie gedachte zetten we een punt achter dit allereerste interview. Voor meer koppeltjes op school kan je hier iedere maand terecht, @Y’All!

Onze directrice neemt afscheid

De koningin van het Sint-Vincentiusinstituut verlaat ons. Jarenlang was Claire Van Overstraeten hier een rots in de branding, een steun voor zowel leerlingen als leerkrachten. Vandaar nog een laatste interview met mevrouw directeur.

Y’All: Hoelang hebt u hier gewerkt en hoelang bent u directeur geweest?

CVO: Ik startte op het Sint-Vincentiusinstituut op 1 september 1979, dat is dus 37 jaar geleden. De laatste elf jaar was ik directeur van onze school.

Hebt u zelf op het SVI gezeten en wat hebt u gestudeerd?

Ja, in september 1967 begon ik hier in 1 Latijn. Vanwege mijn passie voor talen koos ik daarna voor Latijn-Grieks. Na het middelbaar ging ik naar de universiteit van Leuven om Romaanse te studeren.

Wat vindt u het mooiste plekje op onze school en waarom?

Persoonlijk vind ik de speelplaats een prachtig plekje op onze school. Ik geniet er echt van als er zoveel activiteit is op de speelplaats op een zonnige zomerdag. Alle leerlingen zorgen samen voor een gezellige sfeer. Hier kan je zien dat een school echt leeft. Ik haat het om op school te komen tijdens de zomervakantie want dan ben je helemaal alleen. Meestal wil ik hier dan zo snel mogelijk weg.

Wat gaat u het meest missen op onze school?

De sociale omgeving van onze school zal ik zeer hard missen: de leerkrachten en de leerlingen. Eerst wou ik totaal niet in het onderwijs staan maar dan kwamen er op het onverwachts uren Frans vrij op het SVI. Ik werd opgebeld met de vraag of ik deze lessen wou geven. Ik ging erop in en mijn eerste ervaring was ronduit fantastisch. Nu is voor mij onderwijs het mooiste wat er bestaat.

Hoe evolueerde de school doorheen uw carrière?

Tijdens mijn eerste jaren als leerkracht was er een streng systeem, niet alleen op onze school maar ook op andere scholen. Vrouwelijke leerkrachten mochten bijvoorbeeld geen blote benen hebben. Toch probeerde ik in blote benen naar school te komen en men merkte het nooit op. Ik ben dus niet zo braaf als ik eruit zie. Na een tiental jaar was dit wel al toegestaan. Stilaan werd het systeem minder streng, mede door de invoering van het gemengd onderwijs.

Wat was voor u het mooiste moment uit uw carrière?

Dit is heel moeilijk om te zeggen. Ik beschouw mijn elf jaren als directeur als de mooiste. Ik kon samen met het personeel de cultuur van het SVI bepalen. Samen maakten we er een heel open ruimte van waar we mensen de kans gaven om talenten naar boven te laten komen. ‘Samen’ is hier het kernwoord!

Waren er ook moeilijke momenten?

Er zijn altijd momenten van ontgoocheling. Soms moeten er moeilijke beslissingen genomen worden en als directeur moet je de knoop doorhakken. Vaak sta je dan alleen en kan je wel eens kritiek krijgen. Het is zeer belangrijk zelf initiatief te nemen en het dialoog open te houden. Om dit alles te kunnen doen is het noodzakelijk om tussen de leerlingen en leerkrachten te blijven staan.

Claire Van Overstraeten

Gaat u nog contact blijven houden met uw collega’s?

Ja, we hebben al een groep van oud-leerkrachten, oud-directieleden… Deze komen al zeker vier maal per jaar samen. Daarnaast zijn er ook nog recepties en kleine aangelegenheden waarbij ik ook aanwezig zal zijn.

Weet u al wat u tijdens uw pensioen gaat doen?

Het eerste punt op mijn programma is HEEL VEEL lezen. Tijdens mijn werk had ik hier te weinig tijd voor en momenteel liggen er al zo’n 30-tal romans op mij te wachten. Daarnaast is er ook nog een derde kleinkind in aantocht. Als laatste wil ik me inzetten voor organisaties waar ik door de jaren heen mee in contact ben gekomen, zoals de Tondeldoos, VZW Eindelijk! en talloze andere.

In naam van alle leerkrachten, leerlingen, en ondersteunend personeel:

Claire, we zullen je missen!

Y’All neemt afscheid

Y’All zwaait het jaar uit. U was fantastisch en wij ook!
Hier komen de twee hoogtepunten van de Y’All dit jaar:

farewell
1. Een hilarische dancebattle. Dit was ook de laatste uitdaging van de leerlingen. Hiermee kunnen we jullie meedelen dat de leerkrachten gewonnen hebben met 3-1. Onterecht. Boe!
2. Alle talenten die we op het SVI ontdekten. Denk maar aan Moving Baasrode, Lander Casier, onze slimme wiskundige leerlingen en nog zo vele anderen!
En dit was misschien ook de moeite:
– Het allerlaatste interview met mevrouw de directrice (hoezo nergens te bespeuren? Wat dacht je van morgen?!)
– De vele familiebanden op school.
– De te grote mond van meneer Van Audenhove.

Vaarwel lieve lezertjes… 😥

Leerling in de kijker: Lena Dejonghe

Dat onze school verschillende talenten heeft, weten we ondertussen al. Een van die talenten is schitterend in een niet-zo-bekende sport. We hebben het over Lena Dejonghe, 15 jaar en leerling in 3 Economie B. Ze behaalde met haar twee ‘collega’s’ Shelsy Huys en Anika Michiels de titel van provenciaal kampioen en hoogste Belgische formatie op het MIAC (Maia International Acro Cup) in de discipline Acrogym. Wat dit precies inhoudt, vroegen we haar zelf.

Y’All: Eerst en vooral, een dikke proficiat met de vele overwinningen op je palmares! Maar wat is acrogym nu eigenlijk?

Lena: Acro is een discipline binnen de gymnastiek. Deze sport wordt in team uitgeoefend. Je hebt in acro zelf twee verschillende elementen, namelijk tempo en balans. Tempo is wanneer de bovenman van de partners loskomt, dus eigenlijk in de lucht wordt gegooid en salto’s draait. Bij balans houd je elkaar de hele tijd vast en doet de bovenman van alles op de ondermannen zoals handstand. Daaronder kan je verschillende onderbouwen hebben door de onderman(nen).

lena dejonghe

Y’All: Wauw, dat lijkt ons zeer moeilijk en gevaarlijk. Op welke leeftijd ben je er mee begonnen en vanwaar komt je interesse in acrogym?

Lena: Op mijn achtste ben ik eens naar een tuinfeest van een turnclub uit ons dorp gaan kijken. Acro zelf sprak me meteen aan. Het was zeer ‘cool’ om naar te kijken en mijn besluit stond meteen vast: “Dit moet ik ook gaan doen!”. Ik heb toen een paar testtrainingen gedaan als bovenman en ik mocht blijven. Ik heb twee jaar in die club, Pac Sam en Ves, geturnd tot mijn trainer daar werd ontslagen. Toen ben ik opnieuw testen gaan doen bij een andere club, Ambitious Pro Gymnastics, een van de drie topclubs acro in België. Daar turn ik nu al zes jaar.

Y’All: Wat we ons dan afvragen: om zo goed te worden heb je toch veel training nodig? Hoeveel uren per week train je ongeveer?

Lena: Ik sport 18 uur per week in mijn huidige club, Ambitious Pro Gymnastics. Vandaar dat ik buiten acro niet echt andere intresses heb. Met school en training heb ik amper nog tijd om nog iets anders te doen.

Y’All: Dat kunnen we ons voorstellen. Je traint in groepsverband; heb je dan ook een goede band met je collega’s Shelsy en Anika?

Lena: Een hechte band wel, maar dat is natuurlijk niet een zonder problemen. Dat is ook onvermijdelijk als je 18 uur per week samen traint. We worden in formaties geplaatst door de trainers. Ze gaan niet uit van wie met elkaar bevriend is, maar ze houden rekening met niveau, leeftijd en lengte. Dit maakt het natuurlijk moeilijker want je kiest je eigen partners niet. Hierdoor bestaat de kans dat je niet zo goed bevriend bent met je partners. Er bestaat ook een kans dat je elk jaar andere partners hebt. Dit is mijn eerste jaar in deze formatie, maar de vorige drie jaar als bovenman zat ik wel steeds in dezelfde formatie. Daardoor kan je een hechtere band opbouwen met je partners.

lena dejonghe

Y’All: Mensen die geboeid zijn door acro, wat moeten ze kunnen om deze sport te beoefenen?

Lena: Kracht, lenigheid en een beetje kunnen dansen is wel nodig voor acrogym. Maar één van de belangrijkste dingen is natuurlijk discipline en doorzettingsvermogen. Acro is een harde sport en vraagt veel tijd. Dat het een teamsport is, maakt het er niet gemakkelijker op.

Y’All: Oké, bedankt voor je tijd! Als laatste zijn we toch nog benieuwd naar hoe de selectiewedstrijden waren voor het EK.

Lena: De selectiewedstrijden zijn zeer goed gegaan, maar in acro wordt elke kleine fout afgestraft en dat is natuurlijk zeer bepalend voor je plaats. We hebben wel nog een kans om door te gaan naar het EK, maar we hebben zelf beslist om niet meer deel te nemen aan de tweede selectiewedstrijd op 3 mei.

De verzonnen jeugd van Mevr Perdu

Jullie kennen haar vast wel als de strenge maar rechtvaardige leerkracht Nederlands van de eerste graad. Haar verleden is echter niet zo bekend. Daarom ging Y’All eens op onderzoek.

An Perdu is eigenlijk afkomstig uit Frankrijk, en was daar steeds dicht bij haar familie. Dat was namelijk een groep piraten. Zij voeren de hele wereld rond op zoek naar andere schepen die ze konden overvallen. Mevrouw Perdu was nog te jong om echt mee te vechten, dus mocht zij het schip navigeren. Daar hield ze dan ook haar naam ‘Perdu’ aan over, omdat ze hen de eerste keer had laten verdwalen op zee.

verzonnen an perdu

Op een dag voeren ze met hun schip ‘La Baguette Maudite’, oftewel ‘Het Vervloekte Stokbrood’, een groot containerschip tegemoet op de Noordzee. Mevrouw Perdu was toen heel nerveus, omdat ze voor het eerst mee het schip mocht enteren. Helaas, haar grijphaak miste de reling van het containerschip en ze viel in het koude water.

Even later kwam er een klein bootje aangevaren. De kapitein merkte An op in het water, drijvend op een vat rum dat van haar schip was gevallen. Ze had dit eerst moeten leegdrinken om het te laten drijven, maar dat was geen probleem aangezien piraten tegen wat drank kunnen. Hij haalde haar uit het water en voer met haar terug naar waar hij vandaan kwam: Dendermonde, toen nog de grootste havenstad van België. Ze groeide hier verder op en kreeg een enorme fascinatie voor de Nederlandse taal. Daarom besloot ze dan ook om deze prachtige taal aan andere mensen te leren…

 

Leerling in de kijker: Lander Casier

Velen van jullie zullen het wel gezien hebben: het prachtige optreden van Lander, 15 jaar, op het Vrij Podium. Hij kwam uiteindelijk ook als winnaar van die dag uit de bus. Maar sommigen zullen zich misschien afgevraagd hebben: “Wie is die Lander nu eigenlijk? Danst hij al lang? Waar is hij ooit begonnen? En is hij nog vrijgezel?”. Lees snel het interview om wijzer te worden!

Y’All: Waar en wanneer ben je begonnen met dansen?

Lander: Ik ben begonnen toen ik vijf jaar oud was, bij dansgroep ‘Nele’. Daar ben ik gebleven tot het 3e leerjaar, want dan ben ik bij de dansschool van Studio 100 gegaan. Na twee jaar ben ik dan toch teruggekeerd naar dansgroep Nele en heb ik me daarnaast ook ingeschreven bij de academie in Lebbeke. Sinds dit jaar ben ik overgestapt van dansgroep Nele naar Dansateljee.

Y’All: Wauw, dan dans je vast al op een hoog niveau! Moet je dan veel trainen per week?

Lander: Best wel, ik dans in totaal 10 uur en een half per week. Dit houdt dan verschillende stijlen in: vier uur ballet, drie uur en een kwartier modern jazz, anderhalf uur hedendaagse dans en een uur en een kwartier selectie. Tijdens ‘selectie’ ben je in een groep met de beste dansers, die daar dansen aanleren om op optredens uit te voeren.

Lander dans 2

Y’All: Heb je een favoriete dansstijl?

Lander: Zeker en vast, hedendaags! Al vind ik ballet ook wel leuk omdat het echt de basis vormt van de meeste andere dansstijlen. Maar als ik moet kiezen, ga ik toch voor de hedendaagse dans.

Y’All: Je hebt vast al ervaring met optreden voor een hoop mensen. Vond je het leuk om eens op een podium te staan voor leerlingen van onze school?

Lander: Ja en neen. Ik had al eens meegedaan toen ik in het eerste middelbaar zat, dus ik had wel stress, maar niet zo veel als toen. Ik keek er wel naar uit want niets is zo leuk als op een podium staan! Toch had ik toch nog wat zenuwen, waarschijnlijk uit schrik voor wat anderen erover zouden zeggen. Er kunnen honderd mensen zeggen dat het goed was, maar er zal misschien wel één persoon zijn die het niet goed vond en dan wil ik echt weten waarom… Maar uiteindelijk blijft het altijd leuk om je passie voor iets te kunnen tonen.

Y’All: Is er een reden in het bijzonder waarom je meegedaan hebt?

Lander: Ik wou iedereen laten zien dat dansen echt niet alleen voor meisjes is. Veel mensen denken nog steeds dat dansers ‘slappe mensen zijn die wat rondspringen in roze tutu’s’. Dat vind ik een volledig verkeerd beeld. Als danser moet je een goed lichaam hebben dat sterk genoeg is om jezelf en anderen te kunnen dragen. Ik wou door mijn deelname ook eens zeggen: dit ben ik, so deal with it. Dit jaar kwam er nog iets extra bij. Bij mijn optreden op het Vrij Podium droeg ik een zwarte T-shirt met het opschrift ‘Dancer against cancer’. Dit is een organisatie opgestart door iemand waar ik vroeger mee danste. Alle opbrengsten van de verkoop van de T-shirts gaan naar Stichting Tegen Kanker. Ikzelf vond dit een zeer mooi initiatief en kocht dan ook direct een T-shirt. Ik dans ook veel optredens in dit T-shirt om aan de mensen te laten zien dat kanker iets vreselijks is en dat alle hulp nodig is!

Lander dans 1

Y’All: Dat is inderdaad een heel mooi initiatief! Bedankt voor dit interview en nog veel succes plezier met het dansen. Voor zij die willen weten of Lander nog vrijgezel is, aarzel vooral niet om het hem te vragen want Y’All biedt het antwoord niet. (Sorry!)

Mr. Van Kerckhove wint onze grote handschriftenwedstrijd!

Het resultaat van de ‘raad-mijn-handstrift’-wedstrijd is bekend! Niemand minder dan een leerkracht, namelijk meneer Stijn Van Kerckhove, won met voorsprong. We waren benieuwd en peilden naar zijn reactie.

Y’All: Was u verbaasd over uw puik resultaat?

Ja, eigenlijk wel. Ik dacht dat ik veel handschriften fout zou hebben omdat ik een aantal keer moest gokken.

Y’All: Vond u het een moeilijke opgave?

Sommige vond ik moeilijker dan andere omdat ik met bepaalde leerkrachten minder contact heb of er minder mee samenwerk. De leerkrachten van de eerste graad waren natuurlijk de makkelijkste en ook mevrouw Henau kon ik er zo uithalen omdat ik vaak met haar samenwerk en geschreven documenten met haar uitwissel. Ook mevrouw Van den Broeck en mevrouw Laureys kon ik er onmiddellijk uithalen omdat ik zelf nog les heb gehad van hen toen ik hier op school zat. Het waren vooral collega’s zoals meneer Vande Velde die ik niet direct herkende omdat ik niet zoveel met hem samenwerk.

Y’All: Had u een bepaalde strategie om de juiste antwoorden te vinden?

Ik vulde eerst de leerkrachten in die ik onmiddellijk kon raden. Uiteindelijk bleven er nog drie handschriften over en voor hen gebruikte ik eliminatie en gokken om het juiste antwoord te vinden.

Y’All: Dat was duidelijk de juiste strategie! De Y’All-redactie wenst u van harte proficiat en een aangepaste prijs zal u binnenkort in ontvangst mogen nemen.

Wedstrijd
Mr Van Kerckhove was opgezet met zijn prijs!

 

De oplossingen!