Filmrecensie: The Revenant

Alweer trok onze Y’All reporter de cinema in om de spraakmakende film, The Revenant, te zien. Samen met een geweldige cast, heeft regisseur Alejandro González Iñárritu een fantastische prestatie neergezet.

Laten we beginnen met het verklaren van de titel. The Revenant betekent ‘de terugkomende’, een titel die perfect past bij het verhaal. Leonardo DiCaprio, die de rol speelt van Amerikaans ontdekker Hugh Glass, wil wraak nemen op de moordenaar van zijn zoon. Er is maar één klein probleempje: hij is dodelijk gewond geraakt door de aanval van een beer. Nadat hij voor dood wordt achtergelaten moet hij puur op wilskracht de pijn verbijten en door de sneeuw en koude naar het basiskamp terugkeren.

tom hardy

Leonardo schittert naast zijn tegenspeler Tom hardy. De twee acteurs leveren een puike prestatie. Di Caprio deed nog een extra inspanning: hij leerde de taal van de Indianen die heer en meester waren in het land in de film. Ook kroop hij echt in de buik van een dood paard en eet een rauwe vis met alles erop en eraan. DiCaprio en zijn kompaan tillen deze film echt naar een hoger niveau. Niet verwonderlijk dat zij, samen met de regisseur, wellicht de meest spraakmakende film van het jaar hebben gemaakt.

Wat deze film zo goed maakt, naast de prestaties van de acteurs, is de schitterende omgeving waarin hij is gefilmd: de prachtig besneeuwde vlakten en bossen van Canada. Ook de kostuums zorgen voor een absolute meerwaarde. Al deze factoren maken de film compleet. Door het creëren van veel spannende scènes, slaagt Iñárritu erin de aandacht van de kijker erbij te houden in deze, toch wel lange, film. Net op het moment dat je aandacht even verwatert springt er bijvoorbeeld plots een ongewoon realistische beer tevoorschijn die Leonardo aanvalt.

dicaprio beer

Wij vinden het dan ook niet meer dan verdiend dat Leonardo DiCaprio voor zijn prestaties (EINDELIJK!) de Oscar voor beste acteur mocht ontvangen. Ook regisseur Alejandro González Iñárritu won een Oscar!

Zo, onze Y’All reporter vond deze film zeer goed. De omgeving, de acteerprestaties, en de verhaallijn zorgden ervoor dat deze film de beste is die op onze site al werd gerecenseerd.

Wij geven the Revenant dan ook een score van 9/10.

 

Advertenties

SVInished!

Zoals beloofd is hier ons uitgebreid verslag over het beste feestje van Dendermonde en omstreken, SVInished natuurlijk! Dankzij onze lieve zesdes werd het een kanjer van een fuif die nog lang zal blijven hangen (of bij sommigen helemaal niet).

De dj’s, o.a. Dossch-Y en NOVA mochten voor een volledig uitverkochte Zenith draaien en dat tot in de vroege uurtjes.

SVInished

Al minstens een half uur voor de officiële aftrap van die avond, stond er een lange rij fuifgangers aan de Zenith. De ene in de hoop nog één van de allerlaatste bandjes te kunnen bemachtigen, de ander om zeker niks van het feest te missen. Wanneer de deuren voor het publiek opengingen, bleef het op de dansvloer al bij al relatief rustig (op een aantal met-fluoverf-bekladde enthousiastelingen na).

Rond half 11 stroomde uiteindelijk de eerste grote lading gasten toe en kon het feest effectief van start gaan. Er werden al gauw veel lekkere colaatjes en pintjes uitgeschonken, en voor de fijnproevers was er witte wijn en een aantal flessen Codorniu voorzien.

Ook fotograaf Haver was van de partij en wist enkele mooie momenten vast te leggen. Naast de sfeer liep eveneens de organisatie van een leien dakje. Slechts één verstrooide professor vergat die avond zijn jas op te halen bij de vestiaire. (Daarmee heeft het SVI meteen ook een record op haar naam staan.)

Met de nodige ambiancemakers en SVI’s kleurrijke figuren kunnen we SVInished zeker en vast een memorabele avond noemen (inclusief het gevecht om vijf voor half vier).

Een dag in het leven van: Meneer De Landtsheer

Hier zijn we weer met een nieuw artikel! Deze keer laat meneer De Landtsheer ons uitgebreid zien hoe zijn dag verloopt. Vooral in de tweede en derde graad is hij, een soms wat excentrieke leerkracht, zeer bekend. Maar het zou ons niet verbazen dat ook leerlingen uit de eerste graad deze figuur al meermaals is opgevallen. Uit zijn ‘snaps’ onthouden wij vooral zijn bizarre eetgewoonten, ontdekt u dat zelf maar en klik op de link voor zijn bijhorende liedje!

Wake me up!

School is in!

 

Coming home

 

Al dat verbeterwerk…

En… rust!

 

 

Vrije Ruimte: Balansen, dat is pas durven!

Eerder deze week nam de vrije ruimte balansen ons mee in een reis doorheen de wonderen van het evenwicht. Gedurende het hele jaar doen zij hun best om een mooie show samen te stellen. We namen alvast een kijkje achter de schermen.

We komen meteen bij de twee grootste en stoerste binken van de Vrije Ruimte, namelijk Thomas Thys en Frederik Vertongen, beiden uit WWIA. We stelden hen de volgende vragen:

DSC_0084 (2)

 

Y’All: Hoe zou je de vrije ruimte balansen eigenlijk het beste kunnen omschrijven?
Thomas: Ik vind dat Frederik dat het beste kan uitleggen. (Flaaaaauuuuuwww, nvdr)
Frederik: Wel, je kan het in zekere zin een teamsport noemen. Je moet elkaar immers goed kunnen vertrouwen want als je elkaar niet vertrouwt dan gebeuren er ongelukken.
Thomas: Inderdaad, ja.

Y’All: De meeste mensen weten eigenlijk niet goed wat balansen inhoudt aangezien het een combinatie is van verschillende dingen. Leg dat eens uit?

Frederik: Balansen is zeker geen echte sport op zich, het is de combinatie van acrobatie, evenwicht en dans.
Thomas: Veel kracht en concentratie, de force wordt zwakker met de dag.
Frederik: Maar ook dans natuurlijk.
Thomas: Op die manier zorgen we voor mooie overgangen van de formaties.

Y’All: Wat moet een goede balanser/balanseres kunnen of in zich hebben? (Jana De Troyer uit 6WWIA komt er intussen bij staan.)
Jana: Veel doorzettingsvermogen.
Thomas: Je moet ook durven.
Frederik: Creatief zijn.
Jana: En nog veel meer.

Y’All: Zouden jullie de Vrije Ruimte aanraden aan andere leerlingen?
Frederik: Zeker en vast.
Thomas: Het is wel niet voor woesies want af en toe faal je wel eens.
Frederik: het is een toffe ervaring. Hier leer je alles wat je nodig hebt in het leven. (Seriously?, nvdr)
Thomas: Je leert de grenzen van je lichaam kennen.
Jana: En soms hoort daar wel eens een blessure bij maar dat gebeurt meestal toch alleen maar bij mij.

Thomas: Effe random: don’t do drugs kids!

(We stappen naar Mvr. De Saedeleer en stellen haar enkele vragen. Ja, we stappen en vliegen niet, want ook wij kunnen dat niet. Sorry!)

Y’All: Dag mevrouw, u bent al jaren begeleider van deze Vrije Ruimte. Wat vindt u er zo fantastisch aan?

Mevr. De Saedeleer: Het is zoals een virus, het laat je gewoon niet meer los. Eens je ermee begint, moet je blijven verder doen. Het is als een soort drugs voor mij. Je leert constructies maken op muziek en leert het samenstellen van composities, dus eigenlijk ben je bezig met de ontwikkeling van je muzikaal gevoel en gymnastiek. Zeker doen dus voor de geïnteresseerde bijtjes.

Y’All: Heeft u nog tips voor toekomstige balansers?

Mevr. De Saedeleer: Kies het als keuze 1, want anders is de kans groot dat je ergens anders belandt.

We leerden vandaag veel bij over deze Vrije Ruimte. Ga je voor een goed groepsgevoel en gymnastiek, dan ben je zeker welkom bij deze groep.

Wat we wel nog moeten onderzoeken is het ProLacto Balansitius Virus.

Wordt vervolgd… (muhahahahah)

Athenée Fermée

Ook vorig weekend trok Y’All er weer eens op uit om een danske te placeren in jeugdhuis Zenith. Deze keer gingen we vieren bij de collega’s van het Atheneum.

athenée

Athenée Fermée, 100-dagenfuif numero drie en daarmee ook de laatste voor die van het SVI. Speciaal voor jullie zetten wij de plus-en minpunten van die avond nog eens op een rijtje!

Net zoals bij zelfs de beste feestjes was het eerst maar een saaie boel en was de sfeer ver te zoeken. Toen er rond half twaalf al wat meer volk was gearriveerd, kon de party eindelijk van start gaan. Eens de dj’s van dienst de aanwezigen aan het dansen wisten te krijgen, zat de ambiance er goed in.

Opvallend was dat de KAD’ers zich goed uit de slag wisten trekken met de organisatie van de vestiaire in tegenstelling tot onze vrienden van het Hemaco.

Dankzij de lekkere pintjes, de perfecte muziek en de toffe medefuivers kunnen we al bij al spreken van een geslaagde avond!

Of het even goed was als onze eigen SVInished lees je in ons volgend verslag!

svinished

Goodbye SVI: Mevrouw Verheyen

Sinds 1978 is deze charmante dame een vaste waarde op onze school. Ze draagt alle leerlingen een warm hart toe en kan op bijna elk gezicht een naam plakken. In dit artikel zetten we leerlingenbegeleidster mevrouw Verheyen in de spotlight, want dat heeft ze meer dan verdiend.mevr verheyen

Haar verhaal op het SVI begon niet in 1978, want mevrouw Verheyen zat net zoals ons op deze school als leerlinge. Toen haar eerste jaar regentaat tegenviel, keerde ze dan ook huiswaarts naar onze school. Hier startte ze op het secretariaat maar stiekem koesterde ze nog steeds de droom om les te geven. Deze droom viel jammer genoeg in duigen. Gelukkig ging Mevrouw Stoffelen in 1990 met pensioen. Mevrouw Verheyen zag zo haar kans om halftijds als leerlingenbegeleidster op te treden. Zelf vond mevrouw Verheyen dat ze te weinig bagage had om deze taak te volbrengen. Ze keerde uiteindelijk rond haar 40e terug naar de schoolbanken om gezinswetenschappen te studeren. Ondertussen doet ze ook al 13 jaar slachtofferhulp. Ze staat zowel sociaal als juridisch voor hen klaar. Vanaf het moment dat mevrouw Van Overstraeten de plak zwaaide, kreeg mevrouw Verheyen de kans om er voor de leerlingen te zijn. Ook in het Oscar Romerocollege zal ze de leerlingen opvangen wanneer ze het moeilijk hebben. Vooral de leerlingen van de eerste graad mogen zich gelukkig prijzen, want zij zal voor hen instaan.

De zorg voor elkaar op deze school is dan ook een heel belangrijk gegeven voor haar. Wanneer er zorgen zijn, doe je iets meer. Onze individualistische maatschappij proberen we hier te vergeten, en we supporteren hier voor de leerlingen. Ze vindt praten dan ook zeer belangrijk. Communicatie is haar sleutelwoord. Dirk De Wachter is een inspiratiebron voor haar. Zijn visie over onze geluksmaatschappij waarin mensen niet kunnen omgaan met lastige tegenslagen, vindt ze zeer inspirerend.

Iets waar mevrouw Verheyen zeker voor staat, is dat iedere leerling een kans krijgt; geen stempel maar gewoon een blanco blad. Ze haatte het dan ook toen ze hier op school als secretariaatsmedewerkster kwam en meteen aan haar zus werd gekoppeld. Dit neemt ze zeker mee naar haar leerlingenbegeleiding.

Maar iets wat ons allemaal wel opvalt, is het feit dat ze van bijna elke leerling de naam kent. Als kind haatte ze het dat een interim-leerkracht haar krullenkop noemde. Iemand bij zijn naam noemen is toch veel leuker? Op het secretariaat knipte en plakte ze alle fotolijsten totdat het digitale tijdperk aanbrak. Nu linkt ze namen aan foto’s uit leerlingendossiers. Door haar fotografisch geheugen blijven al die namen in haar hoofd plakken. Ze probeert ook alle leerlingen aan te sporen in wat ze goed zijn, ze een schouderklopje te geven wanneer ze het nodig hebben.

Wij van Y’All vroegen ons ook af of ze het soms niet moeilijk heeft met die problemen die leerlingen haar toevertrouwen. Ze vertelde ons dat het heel belangrijk is op je eigen stoel te blijven zitten. Je kan enkel hulp geven als je afstand leert te nemen en erkenning geeft aan het probleem. Een crisis is dan ook een kans die je de mogelijkheid geeft om dingen anders te doen.

Om af te sluiten hebben we naar traditie een leuke anekdote.

In het huidig magazijntje, dat toen een kleedruimte was met een aantal douchecabines, hing steeds een tabaksgeur. Op het secretariaat groeiden de vermoedens dat leerlingen er wel eens zou komen roken. Mevrouw Verheyen ging dan ook op onderzoek en verstopte zich op een middag in het donkere magazijn. Al wachtend op de mogelijke dader, kwam er iemand binnen in het magazijn. Ze was er zeker van dat ze de dader op heterdaad had betrapt, zeker toen hij zijn aansteker aanstak. Ze sprong tevoorschijn en zei ‘Gesnapt’ maar het was een collega die haar in de maling wou nemen. Iets later kwam de echte dader met een sigaret en aansteker naar het magazijntje en werd het mysterie opgelost. Om deze situatie kunnen ze nog goed lachen op het secretariaat.

Met dit leuke verhaal ronden we dit artikel over deze bijzondere dame af. En vergeet niet: als je met een probleem zit, aarzel niet en stap naar de ombudsdienst waar deze lieftallige vrouw jou met raad en daad zal bijstaan.

Halsey: Badlands

Halsey (artiestennaam) bracht haar eerste album uit in 2014, genaamd  ‘Room 93’. Dit album bevat 5 liedjes. Luister hier naar een van onze favorieten.

halsey

Haar tweede album, Badlands, kwam uit op 28 augustus 2015. Halsey is nu vooral bekend in Amerika; de tickets voor haar Tour waren daar meteen uitverkocht. In Europa is ze nog niet echt bekend, maar daar zal waarschijnlijk snel verandering in komen.

Het concept van Badlands gaat over een fictionele wereld die als ‘niet goed’ of gevaarlijk beschouwd wordt. Deze samenleving wordt ‘The Badlands’ genoemd. Hierbij concentreert Halsey zich op de kant van de maatschappij die minder geaccepteerd wordt, eigenlijk ‘het vreemde’. De onderwerpen die ze aanhaalt in haar muziek kunnen redelijk ongepast overkomen. Zo gaan de liedjes vaak over drugs, foute relaties, seks, mentale problemen,… Zaken die door de samenleving als problematisch beschouwd kunnen worden.

Nadat Halsey de eerste liedjes voor dit album had geschreven, merkte ze dat ze die kon linken aan haar mentale toestand (ze leidt namelijk aan een bipolaire stoornis.) Een voorbeeld hiervan is het liedje ‘Control’. Ze schrijft dus vooral over haar eigen ervaringen en de mensen die haar beïnvloed hebben. Zo gaat ‘Haunting’ over haar relatie die is stukgelopen. Luisteren kan hier!

Halsey zegt dat ze Badlands voornamelijk heeft geschreven om te ontsnappen uit de problemen in het echte leven, en ze denkt dat mensen via haar album ook een soort van ‘uitweg’ zullen vinden. De metafoor die achter het album zit is dat, zelfs als er geen uitweg is, je optimistisch moet zijn en elk obstakel te overwinnen is.

Het genre van deze muziek is een mix van electropop en indie. Als je van dit soort muziek houdt, is het zeker waard om Badlands te beluisteren. We raden dit album ongetwijfeld aan!

De valentijnsquiz

De Valentijnsquiz was traditioneel weer een groot succes. Voor de voorlopig laatste keer schoven de slimmeriken van ons SVI zich achter hun quiztafeltje. Met het opkomende Oscar Romerocollege dreigt onze alom geliefde Valentijnsquiz te verdwijnen. Jammer, want na al die jaren was deze quiz voor veel (ex-)leerlingen en leerkrachten uitgegroeid tot een waar erfgoed van het SVI. Maar niet te vroeg getreurd: mevrouw de directrice verzekerde ons alvast van een vervolg.

valentijdsquiz
Foto: I. Uyttersprot

Als de periode van Valentijn aanbreekt denkt menig knappe kop van het SVI spontaan aan de Valentijnsquiz. Of zijn vriendinnetje daar zo tevreden mee is, laten we aan hem over. Maar hij zou die plezante avond toch nooit durven laten schieten? Met wat geluk en drie goede ploeggenoten zou hij haar toch nog een ‘weekendje weg’ kunnen schenken. Dat was immers de mooie hoofdprijs die de winnaars te wachten lag.

Het was reeds de 27e editie van de Valentijnsquiz, een initiatief dat opgericht werd door de ouderraad. En ook dit jaar maakten de ouders weer een topavond van dit geweldig concept. Zo zorgden zij naast drank en hotdogs ook voor de traditionele tombola, waar een tablet (geschonken door moving Baasrode) de hoofdprijs van was.

Om 19u30 steeg de spanning in een volle feestzaal pas echt toen de eerste vraag weerklonk door de micro van quizmaster meneer Herssens. Eerst kregen de ploegjes enkele opwarmertjes voorgeschoteld zoals ‘duckface’ en de ‘Mona Lisa’. Maar er werd ook al naar diepere kennis gepeild, zo moest je onder meer op een kaart van België Haspengouw weten liggen en de wetenschappelijke naam van een vuursteen (silex) voor de dag kunnen halen. Ook de personaliaronde met vooral bekende personen in hun jeugdjaren op was niet te onderschatten. Maar er werd ook aan de jongere teams gedacht met vragen over Minions, K3 en andere kinderprogramma’s.

De moeilijkst geachte ronde is altijd al ronde 4 geweest, waarin je in een kwartier 10 puzzels en 5 logo’s moest oplossen. Al viel de moeilijkheidsgraad dit jaar wel mee. Dit was tevens ook de belangrijkste ronde want het was de beslissende voor een eventueel ex aequo op het einde. Nadat de wiskundeknobbels hun deel van het werk opgeknapt hadden, was er even tijd voor een pauze met de tombola. Ook werd al een eerste tussenstand getoond. Hierin had de ploeg ‘Wij zijn de bom’ twee punten voorsprong op hun eerste achtervolger ‘Tienduizend Luchtballonnen’. De K3-gekte was dus duidelijk nog niet gaan liggen want dit zijn toevallig twee K3-liedjes. Voor de prijs voor origineelste groepsnaam was dit wel niet goed genoeg, die ging naar ‘SVI verdient een Oscar’.

Maar er kwamen nog twee rondes aan met als slot de muziekronde. Deze was verre van gemakkelijk met liedjes van o.a. Brahms, Muse, Balthazar en First Aid Kit. Des te meer een gevaarlijke ronde om op het einde alsnog wat kostbare plaatsen te verliezen. Maar ‘Wij zijn de bom’ hield hun koppositie knap vast en eindigde met een mooi totaal van 83 punten op 90 verdiend op de eerste plaats. Zij mogen hun koffers pakken om een weekendje op reis te gaan. Ook de tweede ploeg (Loading answers… please wait) mag er even tussenuit, zij wonnen namelijk een overnachting in een Bed&Breakfast. Die prijs hadden ze te danken aan hun perfecte puzzelronde en nagenoeg perfecte muziekronde waarmee ze boven twee andere ploegen kwamen te staan die ook evenveel punten behaald hadden (‘De ninja turtles’ en ‘tienduizend luchtballonnen’). De andere ploegen kregen uiteraard ook nog een (kleinere) prijs.

Zo kwam er een einde aan de laatste editie van de Valentijnsquiz en dat zal elke quizzer die op het SVI gezeten heeft toch wel wat doen. Maar mevrouw de directrice had toch ook nog goed nieuws: ‘er zal zeker en vast een vervolg komen’ beloofde zij ons.

Namens heel onze Y’all-redactie proficiat aan de winnaars (Pauline, Lise, Karen en Elona), maar ook aan alle deelnemers (van de volle 27 edities), leerkrachten en natuurlijk de medewerkers en organisatoren van de Valentijnsquiz zelf!

Eindstand 27ste Valentijnsquiz:

 

  • ‘Wij zijn de bom’                                 83 Ptn.
  • ‘Loading answers… please wait’      80 Ptn.
  • ‘De ninja turtles’                                  80 Ptn.

 

 

Met het SVI back to the future

We zijn terug van weg geweest. Na een lange, sombere periode zonder onze geweldige artikels zijn wij, van ‘Check’et ut’, hier weer. Op 21 oktober 2015 leefden wij de dag dat Martin McFly uit het verleden had moeten teleporteren naar onze tijd. De makers van de film Back to the future II maakten enkele voorspellingen voor het jaar 2015. Sommige kwamen uit, andere niet. Wij testten voor jullie de producten die wel geproduceerd zijn. (De film was geproduceerd in 1989, dat is 25 jaar geleden!)

number-bttf2015-back-to-the-future-preps-blu-ray-release-and-mov

Het eerste technologische hoogstandje: Het hoverboard

In 2015 kwam een autobedrijf, genaamd Lexus, op de proppen met een levensecht hoverboard, een bord dat zonder wieltjes of steun boven de grond kan zweven (nee, ze gebruiken ook geen draadjes). Hoe we dit weten? Na heel lang aandringen kregen we de toestemming om in een Lexus-garage te Brussel een hoverboard uit te testen, ook al was dit maar voor enkele minuten. Te hoog gegrepen voor ons, letterlijk genomen dan, hoewel het bord maar enkele centimeters boven de grond hangt, doet de val naar beneden toch wel flink zeer. Toch hebben we op een paar blauwe plekken na een mooie ervaring opgedaan.

lexus-hoverboard-ft

Het tweede wonderbaarlijke snufje: Zelfknopende schoenen

Wie zit er niet eens verveeld thuis in de zetel en herinnert zich plots dat hij dringend ergens wordt verwacht? je loopt naar de plek waar je schoenen staan opgeborgen, je springt erin en wil vliegensvlug vertrekken. Jammer genoeg houdt één van je ouders je tegen omdat je veters niet geknoopt zijn, je zou nog kunnen vallen zo!

Wel, een tweede uitgekomen voorspelling uit de film zijn de zelfknopende schoenen.

In de film zien we Martin McFly zich in een steegje omkleden, met super-deluxe Nike’s die zichzelf kunnen knopen. In 2005 kocht Nike een patent op zogenaamde Self-Lacing-Shoes of met andere woorden, zelfknopende schoenen.

Je trekt de schoenen aan en door aan een lusje te trekken knoop je op een simpele en efficiënte manier je schoen. Gemakkelijk, niet? Het was zeker niet gemakkelijk om een paar te kunnen uitproberen, maar na enkele weken hard zoeken en te werken (voor al onze fans natuurlijk!), zijn we erin geslaagd ze uit te proberen.

We moeten toegeven, het is een ware luxe om weer iets minder te hoeven doen. Geen losse veters meer, geen veters meer die door de modder gesleurd worden en daardoor een heel andere kleur krijgen. Eindelijk 5 minuten rust voor de mensen met een veterprobleem.

Anderzijds hebben we gemerkt dat de schoenen toch nog niet helemaal op punt staan, het kan wel even duren voor de schoenen geknoopt zijn. Ze komen uit in de lente van 2016. Een aanrader! Je kan replica’s van de schoenen uit de film kopen voor slechts 15.999$! Een koopje, toch? Goedkopere modellen komen er natuurlijk ook voor slechts 300$.

2015-nike-mag-03original-750xx2404-1352-0-526

Nog een smakelijke voorspelling!

Er werden niet alleen technologische voorspelling gedaan, maar ook één in verband met voeding, of meer specifiek, frisdrank. In de film zie je Martin in een bepaalde scène aan de toog zitten met een Pepsi. Ook het cola-bedrijf Pepsi bracht dit jaar een flesje uit in de vorm van het flesje uit de film. Een sierlijk versierd, glazen flesje met daarbovenop een blauw draaideksel om het flesje mee af te sluiten. Het smaakt nog steeds naar gewone Pepsi, maar het is wel eens iets anders om uit een kunstwerk te drinken.

Mind-blowing, of toch niet?

Je kan denken: “Wow, onze wereld gaat er snel op vooruit, ongelooflijk!”, toch gaan we jullie even tonen dat sommige dingen die voor ons vanzelfsprekend zijn toch nog niet uitgevonden waren in 1989, apparaten die misschien zelfs al terug uit de mode zijn maar toch voorspeld zijn in de film. 3D-films zijn hier een voorbeeld van. Hoeveel mensen gaan er nog kijken in 3D? Dit was iets waar ze in 1989 enkel konden van dromen. Films die uit het scherm kwamen? Dat is toch gewoon absurd? Ook de vingerafdruk-technologie zien we bij elke hedendaagse gsm terugkomen, toch staan we er nooit bij stil dat dit waarschijnlijk veel ingewikkelder is dan een paar zelfknopende schoenen.

We zijn het zo gewoon geworden dat sommige technologische snufjes, waar men 26 jaar geleden enkel kon van dromen, altijd binnen ons handbereik liggen. Binnen nog eens 25 jaar zijn de zelfknopende schoenen ook uit de mode, net zoals het fax-apparaat bij ons, dan hebben we geen schoenen meer nodig aangezien iedereen zich met zijn zwevende stoel over straat beweegt. Technologie leeft en staat niet stil, dus bereid jullie voor!
(Gebaseerd op verzonnen feiten, geloof niet alles wat je leest!)

(P.S. Niet alles is verzonnen, geloof sommige dingen wel!)