FeuTour – Concert Nekfeu te Vorst Nationaal op 29/03/2016

Het licht ging uit en de menigte joelde bij de begintonen van Martin Eden. Vervolgens lichtte het podium op en zag het publiek de Frans-Griekse artiest het refrein rappen. Ietwat verbaasd, aangezien het publiek enkel een videobeeld zag. Plots werd de zaal weer donker, een luid gejuich steeg op en op een aantal schermen kon je vaag Embers zien (zijn album heet ‘Feu’; vuur). FEU
Vanuit het niets schoot er plots roze verlichte rook uit een machine en zag men eindelijk de maestro in een jasje met blauwe neonlichten. Samen met Doum’S rapte hij het nummer af.

Zo begon een geweldig, energiek concert op zeer sterke wijze. De Yalltunes-reporter bezocht dit op 29 maart 2016. Het voorprogramma bestond uit Phénomène Bizness, die de zaal warm kregen met Les bruits de ma ville en door steeds “WESH MON GARS!” (de artiesten), “WESH MA GUEULE!” (het publiek) te herhalen. PHENOMENE

Een zeer geslaagd concert, met alle artiesten aanwezig waarmee Nekfeu regelmatig samenwerkt: S.Pri Noir, S-crew, 1995, L’entourage, Phénomène Bizness, MZ.

Martin Eden, Tempête, Egerie, Princesse, Question d’honneur , Risibles Amours, Mal aimé… Het publiek rapte ze allemaal mee. Niet alleen deze ‘nieuwe’ stukken, maar ook de ‘anciens’, zoals: Monsieur Sable en Que du Vécu. 1995 Dit leverde Brussel de titel ‘Plus chaud que Paname (straattaal voor Parijs) et Marseille’ op. Na de absolute sfeerschepper Ma Dope en Nique les clones eindigde het concert. Nu ja, ‘eindigde’. Het publiek riep de artiesten terug met onder meer “Waar is dat feestje, hier is dat feestje!”

De Parijse rapper kwam uiteindelijk terug om onder meer Reuf te brengen, een stuk waarin normaal Ed Sheeran meezingt. Die was er echter niet, dus riep men tijdens het refrein “Seine Zoo!”, het label van Nekfeu. SEINE ZOO Hij eindigde zijn concert uiteindelijk (en uiteraard) met On Verra, dé meezinger en tevens zijn grootste hit, terwijl hij een rubberboot in het publiek gooide en er zelf samen met Doum’S insprong.

Iets later, zonder muziek, groette hij het publiek nog een keer, liet hij bepaalde delen roepen om te horen welke nog het meest actief waren (na 3 uur concert vol energie was de zaal nog opmerkelijk actief). Het enige minpuntje was de tijd tussen het voorprogramma en het eigenlijke concert, dit duurde een half uur. Met de kwaliteit die we ervoor in plaats kregen, was dat het wachten echter waard.

Het was een super concert, zowel de artiesten als het publiek waren chaud (toen de beat van Laisse Aller begon, werd het publiek gek van opwinding), de overgangen tussen de liederen waren vlot, er werd naar alle kanten gesprongen op het podium… Een echte aanrader!

Ga zeker ook eens een kijkje nemen op zijn Youtubekanaal of aarzel niet hem op te zoeken op Itunes, Spotify…

NEKFEU

Advertenties

DRAKE – VIEWS

2010: Thank Me LaterVIEWS DRAKE
2011: Take Care
2013: Nothing Was the Same
2015: If You’re Reading This it’s Too Late
2015: What a Time to Be Alive (met Future)
29 april 2016: Views

Drake is terug. 7 maanden na de collaboratie met Future brengt hij zijn vierde studioalbum ‘Views’ uit. En hoe. Men verwacht dat de Canadese rapper 2 miljoen exemplaren van het album zal verkopen, momenteel enkel te beluisteren via Apple Music en digitaal te downloaden via iTunes. In het album zijn ook Rihanna, Future, Wizkid, Kyla, Pimp C, dvsn en PARTYNEXTDOOR te horen.

Weer krijgen we de twee kanten van ‘Drizzy’ te zien: de rapper en de R&B-zanger. Het album begint zeer rustig met Keep the Family Close, dat over vertrouwensproblemen gaat (door een clash met Meek Mill en gelekte liederen). Meteen erna krijgen we 9, rap, met een geweldige instrumentatie. 9 komt van een omgekeerde 6, een referentie naar Toronto (de thuisbasis van de artiest): ‘And I turn the six upside down, it’s a nine now.’

‘VIEWS’ theme throughout is the changing seasons in Toronto, Ontario, Canada. The R&B vibe songs are the winter songs, while the trap-influenced and island vibe songs are the summer songs.’ Genius.com


Vervolgens krijgen we twee R&B-stukjes, eentje waarin hij zich afvraagt of zijn vriendin hem trouw is (U With Me?) en eentje waarin hij treurt om een relatie die niet werkte (Feel No Ways). Met Hype krijgen we weer een energiek stuk, met de flow van Summer Sixteen, over de steeds veranderende rapgame. Hierin horen we ook een interessant stukje egotrip: ‘VIEWS already a classic…’.

In Weston Road Flows (met de line: ‘(…) what are those’, verwijzend naar de bekende Vines) krijgen we een throwback naar Drakes verleden, met invloed van muziek uit de jaren ’90 tot gevolg. Terug naar de romantische liedjes met Redemption en With You: typische R&B-beats, en een (geldt ook voor de andere) beheerst gebruikt van autotune zijn hier terug te vinden. Faithful is half rap, half R&B. Pimp C zorgt voor de rap, dvsn voor de R&B en Drake doet beiden. Still here is dan weer volledig rap. Een zalige flow op een zotte instrumentatie, een goede sfeermaker.

Na Controlla (R&B) komt One Dance, één van de twee stukjes die de Canadees al op voorhand heeft gedropt. Dit liedje wordt gekarakteriseerd door zijn afrobeat. Grammys, feat. Future… Na een mixtape met de rapper uit Atlanta, komt deze weer meteen terug op VIEWS, met een geënerveerde flow. De song gaat over hun musicale carrière en het feit dat Future ondanks zijn enorme succes nog steeds geen Grammy heeft gewonnen ‘They gon’ think I won a Grammy’. Childs Play is weer een typische R&B-song.

DRAKE

Teleurstelling. De beat is geweldig en Drake poseert er zijn teksten goed op, maar er was ons beloofd dat Pop Style een feat zou worden met ‘The Throne’ (Jay Z en Kanye West). Op het album staat de versie zonder die twee. Spijtig, want de combinatie Drake-Kanye is echt goed (zie Big Sean: Blessings). In Too Good komt Rihanna terug voor een collaboratie met Drake (de vorige was Work, op Rihanna’s album ANTi). Dit lied gaat over een persoon die te goed is in een relatie maar dat niet terugkrijgt van de ander: eenrichtingsverkeer.

Na een kleine interlude komen we bij de twee laatste liedjes van het album; Fire & Desire en Views. In het eerste treurt hij om een vrouw die al een relatie heeft met een ander. Het tweede is de afsluiter. De instrumentatie is een gospel-sampel van The Winans: The Question Is. Het is het titelnummer en gaat over loyaliteit en trouw, met een aantal onrechtstreekse ‘shots’ naar Meek Mill. En bij dit nummer had het moeten blijven. Hotline Bling… Iedereen heeft het gehoord, iedereen kent de parodieën (Vines). Het stuk, bedoeld als bonustrack, verpest de sfeer die ‘Views’ dropt voor het afsluiten van het album.

“Views from the 6” is goed, maar niets kan tippen aan “Take Care” @Ilyaaas_

Een krachtig album, met een gezonde mix van rap en R&B. De liederen die bijblijven zijn vooral Hype, Weston Road Flows, Faithful, One Dance en Views. We zullen nu zien of het album inderdaad “a classic” wordt.

Balthazar: Thin Walls

Wanneer Y’All MIA’s zegt, denken jullie misschien aan Tourist LeMC of Stan Van Samang. Aan Balthazar wordt minder snel gedacht, maar we mogen hen zeker niet vergeten. Met hun album “Thin Walls”, uitgekomen op 30 maart 2015, behaalden ze een MIA voor ‘Alternatief’, voor ‘Groep’ en zelfs voor ‘Beste Album’. Plots werd de naam Balthazar veel bekender bij mensen die niet naar ‘alternatief’ luisteren.

thin walls

Een aantal mensen zeggen dat die stijl rare, slechte muziek bevat. Toegegeven, het is wat ‘anders’ – maar dat is PNL (cloud rap) ook, en als je het gewoon bent, klinkt dat zalig rustgevend. Het is goede muziek om in de auto op de achterbank te zitten en tijdens een lange rit wat te rusten of in slaap te geraken. Op vlak van clips geven wij hen wel gelijk: die zijn niet echt spectaculair en eerlijk gezegd zelfs saai, zoals Bunker.

Verschillende invloeden van andere artiesten zijn terug te vinden in het album. Last Call doet ons denken aan Tindersticks (een Britse groep); I Looked For You lijkt wat weg te hebben van Tom Waits in zijn oudere jaren. Oké, waarschijnlijk onbekend voor velen, dus een laatste invloed: The Beatles! Het gitaarwerk in So Easy zou perfect passen bij het album “White” van deze – door iedereen – oh zo gekende groep.

Een minpuntje: de liedjes op het album lijken allemaal op elkaar, dus raden wij jullie aan om, als jullie geen superfan zijn, een aantal liedjes (legaal natuurlijk) te downloaden in plaats van het hele album te kopen. De cover van het album lijkt ook sterk op dat van Kaaris’ “Or Noir pt. 2

lucas

Het album is wat ons betreft alleszins beter dan verwacht, en wij feliciteren hen met de MIA’s.

We eindigen dit artikel met de meest bekeken clip, Bunker. Tchô!


Halsey: Badlands

Halsey (artiestennaam) bracht haar eerste album uit in 2014, genaamd  ‘Room 93’. Dit album bevat 5 liedjes. Luister hier naar een van onze favorieten.

halsey

Haar tweede album, Badlands, kwam uit op 28 augustus 2015. Halsey is nu vooral bekend in Amerika; de tickets voor haar Tour waren daar meteen uitverkocht. In Europa is ze nog niet echt bekend, maar daar zal waarschijnlijk snel verandering in komen.

Het concept van Badlands gaat over een fictionele wereld die als ‘niet goed’ of gevaarlijk beschouwd wordt. Deze samenleving wordt ‘The Badlands’ genoemd. Hierbij concentreert Halsey zich op de kant van de maatschappij die minder geaccepteerd wordt, eigenlijk ‘het vreemde’. De onderwerpen die ze aanhaalt in haar muziek kunnen redelijk ongepast overkomen. Zo gaan de liedjes vaak over drugs, foute relaties, seks, mentale problemen,… Zaken die door de samenleving als problematisch beschouwd kunnen worden.

Nadat Halsey de eerste liedjes voor dit album had geschreven, merkte ze dat ze die kon linken aan haar mentale toestand (ze leidt namelijk aan een bipolaire stoornis.) Een voorbeeld hiervan is het liedje ‘Control’. Ze schrijft dus vooral over haar eigen ervaringen en de mensen die haar beïnvloed hebben. Zo gaat ‘Haunting’ over haar relatie die is stukgelopen. Luisteren kan hier!

Halsey zegt dat ze Badlands voornamelijk heeft geschreven om te ontsnappen uit de problemen in het echte leven, en ze denkt dat mensen via haar album ook een soort van ‘uitweg’ zullen vinden. De metafoor die achter het album zit is dat, zelfs als er geen uitweg is, je optimistisch moet zijn en elk obstakel te overwinnen is.

Het genre van deze muziek is een mix van electropop en indie. Als je van dit soort muziek houdt, is het zeker waard om Badlands te beluisteren. We raden dit album ongetwijfeld aan!

Adele – 25

Adele_-_25_(Official_Album_Cover)

Wesh (= yo)! Of beter: “Hello…” voor een nieuwe review. Deze keer bespreken we het album van Adele.

Met ’25’, brengt Adele een derde album uit. Vier jaar na haar vorig album, ’19’, brengt de Britse artieste – voor vele fans – eindelijk iets nieuws. Om verwarring te voorkomen: Adele is 27 jaar oud, de titel heeft dus niets te maken met haar leeftijd.

Qua ondertoon is het album helemaal verschillend met het vorige. ’21’ ging over het ombuigen van verdriet in kracht (omwille van een mislukte relatie). Met ’25’ kijkt ze, majestueus en zelfzeker, terug op dat betreurde verleden. Iedereen heeft waarschijnlijk al van ‘Hello’ gehoord. Dit nummer kentekende haar terugkomst aan de top – en hoe:

  1. Ze brak het streaming-record van de eerste week (de statistieken van 1 week na het uitkomen). 7,32 miljoen keer gestreamed, het “What do you mean” van Bieber, 3,8 miljoen, viel bleek uit tegenover deze getallen.
  2. Na 24 uur had ze al 27,7 miljoen views op Vevo, daarmee het record houdend.
  3. “Hello”, was op iTunes het meest gedownloadde liedje in 102 (!) landen.

Sommigen beweren dat in het album geen afwisseling is, maar dat is echter wel. Met een indrukwekkend team van producers en co-writers (onder meer Bruno Mars), voegt ze een ‘heavy-orgel soul shouter’-stijl aan het liedje toe. “Million Years ago” is dan weer helemaal akoestisch en “Water under the bridge” wordt opgebouwd tot een  “met gospel doordrenkte extase”. Het refrein van “Send my love” lijkt dan weer een déjà-vu na het een eerste keer te beluisteren… het is alleszins speciaal, wat onverwacht.

Een mooi album; de fans hebben zich ongetwijfeld verlekkerd op dit album. Adele heeft een mooie stem, maar voor mensen die geen fan van zijn, zijn twee liedjes voldoende. Gelukkig heeft ze een wijd publiek.

Voor een volgende review zou Y’all iets willen proberen. We zetten twee keuzes van albums en we laten jullie kiezen (door te stemmen) welke van de twee het wordt.

Tchô!

Fetty Wap: Fetty Wap

fettywap

Met zijn ‘Trap Queen’ veroverde Fetty Wap heel wat plaatsen in Noord-Amerikaanse en Europese hitlijsten. De cijfers van het nummer spreken voor zich: meer dan 250 miljoen views op YouTube, een plaats in de Top 10 in verschillende landen, enzovoort… Ook andere stukken van zijn album hebben een  goede plaats behaald. Maar liefst 4 songs stonden in de Top 40 in de Billboard Hot 100; ‘Trap Queen’ (2), ‘679’ (7), ‘My Way’ (7) en ‘Again’ (33).

Wie oldschool-rap zoekt met een zuivere stem zal dit album waarschijnlijk minder appreciëren. De Amerikaanse rapper gebruikt bijna in elk stuk autotune. De instrumentatie is typisch trap (gangsta-rap); de thema’s gaan meestal over wapens, illegale activiteiten, vrouwen,…

Op gebied van flow – de manier van rappen, het ritme van de woorden op de instrumentatie – valt op dat ‘Boomin’ verschilt van alle andere: in dit stuk gebruikt hij de Chief Keef-flow. Het onderwerp van de track is ook anders, het gaat namelijk over de carrière van zijn favoriete rapper, Gucci Mane.

Aan te raden voor mensen die zich kunnen laten gaan op de tonen van ‘Trap Queen en mensen die fan zijn van Amerikaanse trap. Nota: Mensen waarvan de ouders elk woord Engels verstaan, raden we alweer aan deze tracks niet luidop en in hun bijzijn af te spelen.

Vald: NQNT2

Vald brengt met deze EP (extended play) een vervolg op zijn album NQNT, dat in oktober vorig jaar werd uitgegeven. De EP bestaat uit twaalf stukken waaronder twee verborgen; Nichons en Poisson, aan het einde van respectievelijk Quidam en Taga. We vinden teksten vol assonanties, alliteraties, multi’s – verschillende woorden van de ene regel laten rijmen met die uit een andere regel i.p.v enkel de laatste woorden – en een goede portie humor terug.

Vald-NQNT-2

De Franse rapper uit Aulnay-sous-bois heeft tot nu toe drie clips van zijn album op het internet gezet. Bonjour is een stuk waarbij je verder moet kijken dan enkel de lyrics. De tekst die hij gebruikt, wordt door sommigen vaak als choquerend bestempeld.  

Achter de woordkeuze van de jonge rapper schuilt echter een boodschap: Het respect verdwijnt. De manier waarop de clip is gefilmd, maakt die boodschap alleen maar duidelijker. Vald is een artiest wiens teksten je niet op de eerste graad moet pakken, hij gebruikt veel ironie of beeldt een situatie uit door middel van (vulgaire) beeldspraak. Voor een meer diepgaande kijk op zijn teksten, hier een link!.

Deze muziek is zeker aan te raden voor mensen die bekend zijn met rap en die eventueel hun Frans willen boosten. Nota: Als je Franstalige ouders hebt, raden we aan deze tracks niet in hun bijzijn luidop af te spelen.

Lana Del Rey: Honeymoon

lanadelreyhoneymoon

Lana Del Rey is al een hele tijd een van dé namen van de popmuziek. Haar zwaarmoedige, treurige teksten en lage, zweverige stem raakt een groot deel van de mensen. Met haar nieuwe album Honeymoon zit je weer meteen in een donkere sfeer, alhoewel het vooral over liefde gaat. Sommigen vinden het positief dat dit thema weer voorkomt, anderen zijn misschien het ‘klagerige’ beu en hebben hogere verwachtingen. Hoe verder je luistert naar het album, hoe meer je het gevoel hebt dat je je bevindt op de bodem van een oceaan van melancholie. Je lijkt wel in een trance. Het album lijkt bijna één groot lied. Honeymoon, de eerste track van het album, brengt je al meteen in de sfeer.

Aan te raden voor de fans van Videogames en mensen die melancholische muziek nodig hebben tijdens moeilijke momenten. Hou de moed erin!