In de kijker: Willy Migisha en Lennert Van Nuffel

Vorig weekend was het weer zo ver en werd onze school naar jaarlijkse traditie voor twee avonden omgebouwd tot theater SVI. Deze keer werd Shakespeare’s klassieker Othello opgevoerd in de grote zaal.

Y’All stuurde haar reporter op pad voor een exclusief interview met Willy Migisha (Othello) en Lennert Van Nuffel (Cassio).

Y’All: Welkom Willy en Lennert, proficiat met jullie acteerprestatie! Jullie hebben dat supergoed gedaan. Wij hebben er alvast van genoten! Waren jullie zelf ook tevreden?

Lennert: Dank je! Ja, we waren best wel tevreden, denk ik. Bij de laatste repetitie liepen er nog een paar kleine dingetjes mis, maar bij de voorstellingen zelf is dat gelukkig genoeg allemaal goed gekomen.

Willy: Ja, alles is vlot verlopen. Ik was wel wat gestresseerd toen ik de eerste mensen zag binnenkomen vrijdagavond, maar eens de voorstelling begon, ging dat snel over.

Y’All: Vonden jullie het moeilijk om je in te leven in de personages die jullie moesten vertolken?

Willy: In het begin was dat niet zo makkelijk; zeker niet de scènes samen met Rosalie. Ik had schrik wat mijn vriendin er van zou zeggen. (lacht)
Maar we hebben veel gerepeteerd. Tom (Goossens, de regisseur – nvdr) heeft ons heel wat goede tips gegeven. En ook mijn vriendin wist dat ik mij gewoon moest inleven in mijn personage.

Lennert: Ik vond dat Cassio en ik veel dingen gemeen hadden: ik zou, denk ik, in het echte leven ook niet zo’n goede luitenant zijn (lacht) en qua karakter kwamen we ook wel overeen. Op dat vlak paste die rol dus wel goed bij mij.
Bij sommige scènes had ik wel wat meer problemen zoals die waarin ik moest spelen alsof ik dronken was. Ja, daar had ik niet zoveel ervaring mee. (lacht)

Y’All: Wat vonden jullie het interessantst aan jullie personage?

Willy: Ik vond Othello’s verregaande jaloezie wel een interessant aspect. Hij laat zich zo misleiden door Jago en wordt op de duur zo paranoïde, dat hij Cassio en zelfs Desdemona, diegene die hij zo graag ziet, beiden kwijtraakt.

Lennert: Ik vind dat Othello ook door het verhaal heen helemaal verandert van karakter. Hij evolueert van een goed, standvastig man naar iemand zeer wispelturig: de ene keer is hij poeslief tegen Desdemona, de andere keer is hij enorm opvliegend en slaat hij haar.

Willy: Ja, inderdaad. Er zit veel contrast in het personage van Othello, hij heeft een harde en een zachte kant. Jago speelt constant op hem in waardoor die harde, donkere kant hem uiteindelijk volledig gaat overheersen. Naar het einde toe wordt hij bijna letterlijk opgevreten door jaloezie.

Lennert: Logisch dat het verhaal dan niet goed eindigt…

Y’All: En jij, Lennert? Wat vond jij eigenlijk het boeiendst aan je personage?

Lennert: Ik vond vooral Cassio’s karakter bijzonder boeiend. Hij is iemand die enorm naïef is. Hij gelooft alles wat Jago hem influistert en beschouwt hem dan ook nog eens ironisch genoeg als zijn beste vriend. Ik vraag mij af of mensen in het echt ook zo goedgelovig kunnen zijn.   

Y’All: Hadden jullie al ervaring met toneelspelen of was dat volledig nieuw voor jullie?

Willy: Vorig jaar zat ik in de Vrije Ruimte Artscène en dat was echt goed meegevallen. Ik zei toen bij mezelf: “Als ik nog eens de kans krijg om toneel te spelen, dan doe ik dat!”

Lennert: Ik heb vorig jaar ook meegedaan aan het schooltoneel “Tartuffe”. Ik speelde toen de rol van Orgon, ook een zeer naïef personage. Ik was toen enorm enthousiast en heb me dit jaar dan ook maar terug ingeschreven. In een ver verleden heb ik ook twee jaar woord gevolgd, maar echt veel is daar niet van blijven hangen. (lacht)

Y’All: Is het toneelstuk volgens jullie nog actueel? Zo ja, welke betekenis kan het verhaal nog hebben voor onze generatie?

Willy: Dat vind ik echt een moeilijke vraag. Laat me even denken. (lacht)

Lennert: Jaloezie is een emotie van alle tijden, denk ik. Misschien kan je ‘Othello’ zien als een soort van waarschuwing voor hoever het mensen drijven kan?

Willy: Ja, dat zou inderdaad wel kunnen kloppen.Wat volgens mij ook wel nog altijd actueel is, is het racisme dat in het toneelstuk zit. Ook nu nog worden mensen gediscrimineerd omwille van hun huidskleur of afkomst.

Y’All: Heeft dit project jullie op een of andere manier aangezet om verder te gaan in de toneelwereld?

Willy: Ik vond het wel tof, maar ik ga volgend jaar geen richting doen die daar echt iets mee te maken heeft. Maar als ik nog eens de kans krijg om op een podium te staan, zal ik dat wel zeker doen.

Lennert: Ik ga volgend jaar ook geen verdere studies doen in die richting, maar ik had ergens opgevangen dat de universiteit van Gent een toneelvereniging heeft. MATRAC? Ik denk dat ik mij daarbij ga aansluiten.

Willy: Oh interessant, dat ik ga ik ook eens onderzoeken. (lacht)

Y’All: Wie weet staan jullie volgend jaar dan nog eens samen op het podium! Laatste vraag: Als je zou mogen kiezen, welke rol zou je dan het liefst willen vertolken (maakt niet uit of het in een film, een toneel of een serie is) en waarom?

Willy: Ik ben een redelijk grote fan van Will Smith dus ik zou wel graag eens Robert Neville uit ‘I Am Legend’ willen spelen of natuurlijk zijn rol in ‘The Fresh Prince Of Bel-Air’ willen overnemen voor een dag. Maar Sam Witwicky (Shia LaBeouf) uit ‘Transformers’ zou ook goed zijn. (lacht) LaBeouf is een enorm veelzijdig acteur. Hij kan echt elke rol aan en dat vind ik wel interessant aan hem.

Lennert: Ik zou doodgraag in een serie als ‘Grey’s Anatomy’ willen mee spelen, liefst als Dr. O’malley ofzo. Ik hou echt van zijn humor. (lachtOf als ik de rol van Joffrey in ‘Game Of Thrones’ zou krijgen, zou ik dat ook wel appreciëren. Ik heb altijd eens de slechterik willen spelen. Hoe zou dat voelen?

Y’All: Bedankt Willy en Lennert voor het toffe, maar zeker ook boeiende interview! We hopen binnenkort nog van jullie te horen wanneer jullie nog eens op de planken staan!

Advertenties

Goodbye SVI: mevrouw Verstappen

De anciens van onze school kennen haar als leerkracht geschiedenis en cultuurwetenschappen, de new kids on the block kennen haar als onze adjunct. Y’All wist een onderonsje te scoren met de dame die samen met de directeur aan het roer staat van onze school.

liesbethverstappen (1)

Mevrouw Verstappen heeft net zoals ons haar broek versleten op het Sint-Vincentiusinstituut, ze is namelijk al een Sint-Vincentius’er sinds het vijfde leerjaar. Na haar middelbaar liet ze onze school achter zich en ging ze zoals velen in de grote stad studeren. Maar na haar studententijd besloot ze om terug te keren als leerkracht geschiedenis en cultuurwetenschappen. De eerste klas die ze onder haar hoede nam, is meteen ook de klas die haar nog steeds bijblijft. Die eerste septemberdag hadden ze samen een spel gespeeld op de speelplaats en dat was het begin van een mooie leerkracht-klasband.

Zoals velen geniet ook mevrouw Verstappen van de sociale en ontspannen sfeer hier op school. Zelfs als beginnende leerkracht kreeg ze nooit het gevoel te moeten onderdoen voor de nestors op het SVI. Ook de collegiale banden maken haar werk heel aangenaam.

Het jaar 2015 was het jaar waarin mevrouw Verstappen de grote stap zette naar de positie van adjunct. Deze uitdaging vindt ze zeer boeiend, zeker met de voorbereidingen van het nieuwe Óscar Romero College. Dit nieuw concept schrikt haar helemaal niet af, integendeel, met volle moed effent zij het pad voor volgend jaar. Toch zal ze met pijn in het hart afscheid moeten nemen van onze unieke intercom en natuurlijk enkele leerlingen die ze niet meer zal zien. Volgend jaar zal ze adjunct zijn van het domein welzijn en maatschappij.

Met het einde van het SVI blikken we samen met haar terug op een aantal speciale momenten. Zo verrasten de leerlingen haar voor haar dertigste verjaardag door in haar les binnen te glippen en te zingen. Maar ook het project Europolis heeft mooie herinneringen nagelaten. Zo ging ze ooit met een delegatie naar EYP (European Youth Parlement) waar de voertaal Engels was. Maar wanneer leerlingen inventief worden, krijg je woorden zoals the European onion. Ooit wist een leerling de prijs voor beste speecher in de wacht te slepen en ook de quote van Ruben Demeersseman ‘Mensen behandelen je anders als je een pak aanhebt” is iets dat bij haar bleef plakken.

Maar een van de topmomenten was toch wel wanneer haar vrije ruimte, politiek en recht, Terzake wist te strikken. Het fictieve debat van leerlingen met echte politici die hun standpunten kwamen verdedigen, wist de aandacht van de media te trekken. Lieven Verstraeten en Kathleen Cools lieten hun oog vallen op dit project en door de grote tv-aandacht hadden opeens veel meer politici interesse om op onze school te komen spreken. De macht van de media werd nog maar eens duidelijk. De politici hadden wel wat stress doordat de vragen op voorhand onbekend waren en niet iedereen van alles op de hoogte was. Al bij al was dit een enorm mooie ervaring voor zowel mevrouw Verstappen en mevrouw Rooms, als voor haar leerlingen.

Wij van Y’All wensen mevrouw Verstappen nog veel succes in het grote ORC-avontuur.

Een dag in het leven van… Mevrouw Van Havermaet

Iedereen die mevrouw Van Havermaet een beetje kent, weet dat ze een fervente supporter van Sporting Lokeren is. Op onze 100-dagenshow bleek dit des te meer toen ze trillend op haar benen stond bij een ontmoeting met Koen Persoons en Killian Overmeire. Wij vroegen ons af hoe zij een wedstrijd van haar favoriete ploeg juist beleeft. Gaat ze bij elke goal fanatiek uit haar dak, of kijkt ze met een kritische blik naar de spelstijl van de spelers? Hier is haar verslag.

Een voetbalavondje (Lokeren-Westerlo) in het spoor van… mevrouw Van Havermaet

Zaterdag 5 maart: Lokeren – Westerlo

Een hele dag toetsen van de 6des verbeterd. Gedaan met de legitimiteitsproblemen van de Verenigde Naties, het verschil tussen het Internationaal Gerechtshof en Strafhof, het definiëren van de Trumandoctrine en de containmentpolitiek of het uitpluizen van de nieuwe uitdagingen voor de NAVO. Tijd voor wat ontspanning! Mijn favoriete tijdverdrijf is een avondje voetbal! Live voetbal uiteraard. Verbeteringen

Speciale matchen – we moeten winnen deze avond –  vragen om speciale voorbereidingsmaatregelen: snel nog even mijn sjaals strijken.   Sjaal strijken

Sjaals en vlaggen mee, mijn abonnement, mijn geluksarmbandje, een appel en weg zijn we… Sjaals _ vlag

Aangekomen in Daknam: ik neem altijd de achteringang via het bos en de vijver. Er zijn weinig voetbalclubs die kunnen zeggen dat ze gelegen zijn aan een waardevol natuurgebied 😉 Ingang Daknam

      Eventjes wachten aan het draaihek om mijn ticket of abonnement te laten registreren. Er worden 10.000 voetbalsupporters verwacht, maar het gaat al bij al vlot. Daarna wordt iedereen gefouilleerd: ik heb niets te verbergen.   

Ruim op tijd om nog een deel van de opwarming mee te pikken en voor de wedstrijd even de voorbeschouwing te checken op sporza.

 

Speciale wedstrijden vragen om extra sfeeracties: de supportersclubs hebben een tifo voorbereid: spandoeken worden ontrold, papiersnippers vliegen in het rond. Een gezonde dosis zenuwen steekt ondertussen de kop op: vandaag moet en zal het gebeuren!
Komaan Lokeren!  

Van een kanonstart gesproken: in de symbolische 4de minuut opent Mijat Maric de score: 1-0. Daknam gaat een eerste keer uit zijn dak. 1-0

We gaan de rust in met 1-1. Westerlo zet een lichte penalty om. Lokeren speelt een aardige wedstrijd: ik zie het zitten, we gaan het halen! Ik controleer even de ruststanden in de andere wedstrijden: Anderlecht aan het verliezen op Moeskroen: wat een verrassing! Rust

De rust is voor velen het moment om frieten en hamburgers te eten. Geen fastfood voor mij: ik haal mijn appeltje boven. Hamburgerkraam

De tweede helft is op gang gefloten. Onze kapitein Killian Overmeire moedig ik extra aan. Samen met Koen Persoons (die momenteel geblesseerd is) wist hij mij op de 100-dagen te verrassen: een moment om nooit meer te vergeten dankzij de zesdejaars!  Overmeire

70ste minuut: Hamdiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii Harbaoui scoort de verlossende 2-1. De volgende 20 minuten komt de overwinning niet meer in het gedrang: tijd voor een feestje (en ja, ook vrouwen kunnen sfeer maken – een aantal vijfdejaars zullen de hint wel begrijpen 😀 ) 

Jammer voor Westerlo (zij verkeren nu in acuut degradatiegevaar, maar zullen zich de week nadien nog redden), maar Lokeren is naar een veilige plaats 11de plaats in het klassement opgeklommen: oef! Einde

Thuis kijk ik nog naar de samenvatting van Lokeren-Westerlo én de andere wedstrijden in Stadion. Nog even nagenieten van de fijne sfeer.

Morgen mij door een nieuwe stapel verbeteringen murwen… maar eerst: sweet dreams in wit-geel-zwart.

Check’et ut: Gadgets vroeger en nu

Sinds zijn ontstaan is de mens bezig geweest met het ontwerpen en verbeteren van gadgets om zijn leven te vergemakkelijken. Wij gingen op stap met Check’et ut om na te gaan met welke gadgets hedendaags gewerkt wordt en hoe die ons leven optimaal verbeteren.

Een paar jaar geleden zei men dat 3D-printen voor de toekomst zou zijn. Maar nu, in 2016, is het een van de meest opkomende uitvindingen van het moment. Een 3D-printer kan je vandaag al aanschaffen voor 300 euro. We moeten wel toegeven dat de prijzen sterk uiteen lopen, je kan namelijk ook een printer van 10 000 euro kopen, maar we denken niet dat jullie er zoveel voor over hebben.


In de toekomst zouden er slimme medicijnen bestaan. Deze zouden hun weg naar de plaats van de kwetsuur of het probleem volledig zelfstandig vinden. Zo zullen die medicijnen ook sneller beginnen werken aangezien ze rechtstreeks naar de plaats van het probleem gaan. Dus wanneer je binnen een paar jaar nog eens een kater hebt, zal je misschien een beroep kunnen doen op zo’n ‘slim’ medicijn. In de toekomst zou er ook een medicijn gevonden worden voor kanker. Hopelijk duurt dit niet te lang meer.

 

Onbereikbaar door een lege batterij van je gsm? Nooit meer na deze uitvinding: de transformator om lichaamswarmte om te zetten in elektriciteit. Je houdt gewoon je gsm in je zak en hij laadt vanzelf op door jouw eigen lichaamswarmte. Minder kans op een afgenomen gsm op school en nooit meer onbereikbaar. Handig, niet?

Balthazar: Thin Walls

Wanneer Y’All MIA’s zegt, denken jullie misschien aan Tourist LeMC of Stan Van Samang. Aan Balthazar wordt minder snel gedacht, maar we mogen hen zeker niet vergeten. Met hun album “Thin Walls”, uitgekomen op 30 maart 2015, behaalden ze een MIA voor ‘Alternatief’, voor ‘Groep’ en zelfs voor ‘Beste Album’. Plots werd de naam Balthazar veel bekender bij mensen die niet naar ‘alternatief’ luisteren.

thin walls

Een aantal mensen zeggen dat die stijl rare, slechte muziek bevat. Toegegeven, het is wat ‘anders’ – maar dat is PNL (cloud rap) ook, en als je het gewoon bent, klinkt dat zalig rustgevend. Het is goede muziek om in de auto op de achterbank te zitten en tijdens een lange rit wat te rusten of in slaap te geraken. Op vlak van clips geven wij hen wel gelijk: die zijn niet echt spectaculair en eerlijk gezegd zelfs saai, zoals Bunker.

Verschillende invloeden van andere artiesten zijn terug te vinden in het album. Last Call doet ons denken aan Tindersticks (een Britse groep); I Looked For You lijkt wat weg te hebben van Tom Waits in zijn oudere jaren. Oké, waarschijnlijk onbekend voor velen, dus een laatste invloed: The Beatles! Het gitaarwerk in So Easy zou perfect passen bij het album “White” van deze – door iedereen – oh zo gekende groep.

Een minpuntje: de liedjes op het album lijken allemaal op elkaar, dus raden wij jullie aan om, als jullie geen superfan zijn, een aantal liedjes (legaal natuurlijk) te downloaden in plaats van het hele album te kopen. De cover van het album lijkt ook sterk op dat van Kaaris’ “Or Noir pt. 2

lucas

Het album is wat ons betreft alleszins beter dan verwacht, en wij feliciteren hen met de MIA’s.

We eindigen dit artikel met de meest bekeken clip, Bunker. Tchô!